nummer van 22/04/2015 door

‘I Want You’ van Erykah Badu

Een onuitstaanbaar verlangen

Erykah Badu – I Want You

Een hartslag, luide in- en uitademing. I want you. I want you. I want you. Moeilijk om het duidelijker te maken dat je iemand wil. De hartslag wordt steeds harder, het ademen zwaarder, het verlangen groter. Dan versmelt de hartslag zich met een beat. Een Fender Rhodes begint op 0:20 te spelen en herhaalt steeds hetzelfde akkoord. Alles hieraan is ongemakkelijk. Erykah Badu ook met haar “I, I, I, I, I, I, I”’s en “you, you, you, you, you, you, you”’s. Dan op 1:17 een nieuw akkoord en een indicatie van welke kant we op gaan. Er komt een beetje soul binnenglijden in het nummer, Badu is er alleen een hele lange, passionele aanloop voor aan het nemen. Haar verlangen is dwingend, hypnotiserend. We zitten inmiddels ver in de tweede minuut van het nummer en hebben, ogenschijnlijk, nog steeds geen stap gemaakt Badu’s wens te concretiseren. Dit is net zo geweldig als dat het frustrerend is. 2:40: de staccato Rhodes-akkoorden houden op en Badu laat de soul nog verder in het nummer sluipen. Ze begint haar gevoel te beschrijven, er komt een thema in de Rhodes-partij, de drummer legt wat kleine, onverwachte, accenten op zijn drumstel, waaronder op 3:08 die eerste snare, zo perfect geplaatst dat het een echte verlossing is. “Drank a whole jar of Holy water, but it won’t let go,” zingt Badu nu over haar fixatie. En dan zijn we bij 3:20 en weer terug bij af, alsof er niks gebeurd is. Terug naar die eenzijdige beat, terug bij die eentonige Rhodes-akkoorden en Badu die uit frustratie niet anders kan dan benoemen dat ze iets wil. Wat is dit? What we gon’ do?

‘I Want You’ kwam in 2003 uit op Badu’s derde plaat Worldwide Underground. Ik wou dat ik me kon herinneren wat ik dacht toen ik het nummer voor het eerst hoorde, maar de waarheid is dat ik dat niet meer zo goed weet. Ik weet alleen dat ik niet kon stoppen het nummer te luisteren, achter elkaar, om steeds weer meegesleept te worden in die oneindige opbouw. De mix van het wrange, nerveuze geluid dat verlangen zo goed uitdrukt en de ultiem soulvolle intervallen is fantastisch. En niet alleen dat: in het ruim tien minuten durende nummer verkennen we dankzij Badu een paar uithoeken van (nu) soul, hip hop en r&b die aan de hand van subtiele wijzigingen in de ritmesectie worden gecreëerd. De koortjes op 6:57 hadden net zo goed van Salt’n Peppa, TLC of En Vogue kunnen zijn. Af en aan keert er een verleidelijke groove in het nummer terug, steeds tegengehouden door die repetitieve beat, precies op het moment dat je je net aan de ontspanning toe wilde geven. Onuitstaanbaar en onweerstaanbaar tegelijk.

Ik heb nooit helemaal mijn vinger kunnen leggen op Erykah Badu. Ik vind dat ze vaak iets strengs heeft dat ik niet kan plaatsen, alsof er een laag is in haar muziek die ik nog niet begrijp. De verheerlijking van 90s r&b met een quirky hip hop-randje in haar muziek is dan weer bijna voor de hand liggend, maar krijgt ook weer iets vooruitstrevends door haar originaliteit en stijl. Haar stem wijkt net zoveel af van de norm van soulzangeressen; schel, geknepen, met die trage vibrato en een overdreven uitspraak die de meest simpele zinnetjes een artistieke lading geeft. De mysterie rondom Badu zorgt ervoor dat ik altijd geïntrigeerd ben door haar en haar muziek. ‘I Want You’  raakt me dan weer op een meer primair niveau; ik heb een zwak voor lange muzikale opbouwen die nooit tot een echte climax komen, en dat voert dit nummer tot in de perfectie uit. Ik kan het niet helpen, I want this.

Tags: , , , , , , , ,

-->