nummer van 09/04/2015 door

‘Suburbia’ van Pet Shop Boys

Waar lijkt dat ook alweer op?

Pet Shop Boys – Suburbia

Daar is ie weer, zo’n melodietje dat je ontzettend bekend voorkomt, maar waarvan je geen flauw benul hebt hoe je het kent. Een ware breinbreker, een gruwel soms. Het gebeurde vorige week vrijdag. Ik luisterde naar De Nieuws BV op Radio 1 en presentatrice Willemijn Veenhoven kondigde ‘Suburbia’ van Pet Shop Boys aan, “want elke vrijdag draaien we een liedje van Pet Shop Boys”. Haar co-presentator Felix Meurders reageerde wat verbaasd, “meestal dan, Felix, ook goed”.

‘Suburbia’ staat op het debuutalbum Please uit 1986 van het Britse duo, samen met andere bekende nummers zoals ‘West End Girls’ en ‘Opportunities (Let’s Make A Lot Of Money)’. Deze liedjes worden ook als singles uitgebracht en zijn het startsein voor een glansrijke carrière van het duo die tot op de dag van vandaag voortduurt.

‘Suburbia’ is een wat donker synthpopliedje met een dromerig refrein dat nog steeds sterk overeind staat. Het klinkt nog wat elementair: een eletronische drumbeat, synths en de enigszins kale zang van zanger Neil Tennant. Dat primitieve karakter kenschetst ook de rest van de plaat. Het zijn de eerste (en erg goede) ideeën van een muzikantencollectief met een duidelijke stip op de horizon: de wereld veroveren met de klanken die ze met z’n tweeën produceren. Dat lukt.

Wat ik zo gaaf vind, is dat de twee zo’n ontzettend eigenwijs karakter hebben. Ze werken met iedereen samen waarvan ze denken dat het iets leuks oplevert, ze zijn bijna altijd vernieuwend, lopen op trends vooruit, ironie en sarcasme vieren de boventoon, ze zijn niet bang om een standpunt in te nemen en artistiek buiten hun comfortzone te treden.

Pet_Shop_Boys_interview_2013_still

Herkenbaar

Terug naar dat moment vorige week vrijdag als radiopresentatrice Willemijn Veenhoven ‘Suburbia’ aanzet. Die openingsmelodie (na de intro) komt me zo bekend voor. Die lijkt heel erg op iets anders dat ik ken. Tijdens het nummer komt de melodie nog een paar keer terug en steeds pijnig ik mijn hersenen om er achter te komen waar het nou ook alweer van is. Helaas lukt het niet tijdens de paar minute die het nummer lang is.

En dan begint de zoektocht. Ik begin dan altijd met associëren: de melodie luisteren, met de ogen dicht proberen beelden voor ogen te krijgen die iets te maken hebben met het liedje, een artiest, een plek, alles wat ook maar een beetje helpt om verder te komen. Zoeken op internet met ‘famous melody suburbia pet shop boys‘ of iets in die trant helpt ook niet. Zoals het vaak gaat; wanneer je je extreem inspant, lukt het niet om die andere melodie boven water te krijgen. Dat lukt pas op een onbewaakt ogenblik.

En dat was gisteren. In de trein naar huis staar ik wat naar buiten als ineens de ‘Suburbia’-melodie weer in mijn hoofd klinkt. Maar dan, zonder dat ik moeite doe, verandert de melodie ineens in die melodie die ik zocht, die ik zo vond lijken op dat Pet Shop Boys-muziekje. Het daagt me steeds meer: serie, openingstune, Amerikaans, jaren tachtig, familie, geheim, grappig (althans, vond ik), iets met katten, iets met een buitenaards wezen. Het is de openingstune van Alf! Toch? Ik kon niet wachten om thuis de computer aan te zetten en het te checken:

Tags: , , , , , , , ,

-->