nummer van 24/03/2015 door

‘It’s A Fine Day’ van Jane

Beter dan je je voor kunt stellen

Jane – Its A Fine Day – (Official Video, 1983)

De zondagavond brengt de laatste tijd mooie blikken op het leven buiten onze landsgrenzen, met dank aan de VPRO die een fraaie serie documentaires op de programmering heeft staan. Eergisteren begon Bloedbroeders (over de Armeense genocide) dat net als Onze Man In Teheran (over het dagelijks leven in Iran) een paar weken terug gelijk al met veel waardering werd ontvangen. Daartussen zat er nog een serie dichter bij huis die misschien wat minder stof deed opwaaien, maar minstens zo fascinerend was: Het Groot-Brittannië Van.

In vijf afleveringen leggen verschillende Britten uit hoe zij tegen de streek aankijken waar ze vandaan komen, van Londen tot Schotland en van Wales tot de Midlands. Prachtig en een absolute aanrader om terug te kijken, maar vandaag gaat het over het nummer waar elke aflevering mee opent: ‘It’s A Fine Day’ van Jane.

Jane - It's A Fine DayOnaanraakbaar

Een nummer dat me bij het horen direct bekend voorkwam, maar toch kon ik het niet plaatsen. Bij nader onderzoek bleken er vele covers van te bestaan, waarvan de houseversie van Opus III uit 1992 zich tijdens een of andere puberdisco ongetwijfeld ergens in mijn hoofd genesteld heeft. Dat alle covers die ik tot nu toe hoorde werkelijk niets toe weten te voegen aan een a capella gezongen nummer is op zijn minst bijzonder te noemen.

Als je de oorspronkelijke versie van Jane luistert, hóór je de muziek er bijna bij, zo muzikaal is het gezongen. Waar die muziek uit zou bestaan weet ik niet, maar het klinkt simpelweg alsof de zangpartij is losgescheurd van een bestaand stuk muziek dat prachtig moet klinken. Maar nee, het werd in 1983 a capella opgenomen en was in eerste instantie niet meer dan een gedicht.

Onheilspellende naïviteit

Dat gedicht werd geschreven door Edward Barton, een dichter, kunstenaar en artiest uit Manchester. De zangeres Jane, die als uitvoerende artiest wordt opgevoerd, is zijn vriendin en sinds de vroege jaren tachtig experimenteert het duo met poëzie en muziek. Er zit een soort kinderlijke naïviteit in die bijvoorbeeld ook terug te horen is bij Daniel Johnston, zonder dat het geforceerd of bedacht klinkt. Sterker nog, het heeft eerder iets onheilspellends.

Dat vonden ze in Japan ook, waar het nummer de oorsprong was van een urban legend. ‘It’s A Fine Day’ werd in de jaren tachtig gebruikt voor een aantal commercials van Kleenex, waarin een vrouw in het wit naast een als demoon uitgedoste peuter zit. Kijkers vonden nogal een verontrustend tafereel en al snel doken er verhalen op dat de complete crew in de jaren na de opnames zou zijn overleden en dat actrice Keiko Matsuzaka in het gesticht zou zijn beland. De tekst die in het nummer gezongen wordt zou een oude Duitse vloek zijn.

Japanese baby ogre kleenex commercial

Opvallend genoeg werd het nummer in 1983 alsnog een aardige hit. BBC-dj John Peel kreeg de in eigen beheer uitgebrachte opname in handen en draaide het op de radio. Vervolgens zag label Cherry Red Records er wel iets in, waarna het de rechten bemachtigde en het nummer op grote schaal uitbracht. Het belandde uiteindelijk op nummer 5 in de Britse Indie Chart. Barton bleef als kunstenaar experimenteren, onder andere met muziek. Dat leverde hem verder weinig hits op, al wist hij de melodie van ‘It’s A Fine Day’ nog wel een keer slim uit te lenen aan Kylie Minogue.

Tags: , , , , , , , , , ,

-->