nummer van 23/03/2015 door

‘Seinfeld Theme Song’ van Jonathan Wolff

Het verhaal achter het beroemde basloopje

Het internet is zo gaaf. Dat bleek dit weekend maar weer, toen ene Jack Dudley een geniale mashup op zijn soundcloudprofiel plaatste: ‘King Kunta’ van Kendrick Lamar – sinds afgelopen zaterdag constant in mijn hoofd – op de theme song van Seinfeld.

Die theme song van Seinfeld, dat is natuurlijk een verhaal op zich. En nu wil het toeval dat de componist van dat deuntje, Jonathan Wolff, vorige week werd geïnterviewd door Noisey. Hij onthult daar het verhaal achter de compostie en hoe hij en Jerry Seinfeld samenwerkten.

Slap bass

Hoe kan een gek basloopje uitgroeien tot de meest iconische theme song in de geschiedenis van sitcoms? Jonathan weet het niet. Met zijn slap bass zorgde hij in ieder geval voor oproer in de sitcom-muziekwereld. Toen het succes eenmaal evident was, regende het klachten van andere componisten:

I got complaints. [Laughs] From other composers going, “Yeah, great, thanks Wolff, now I can’t even use the slap bass. It’s not like you invented the slap bass.

Wolff heeft de slap bass natuurlijk niet bedacht, benadrukt hij. Sly Stone gebruikte het al veel langer, net als Bootsy Collins. Maar Wolff maakte het wel populair op televisie. De begindeuntjes voor sitcoms waren tot dan toe namelijk bijzonder melodisch geweest, vergezeld door gezellige saxofoonpartijen en lollige tekstjes. Ook Wolff schreef dat soort deuntjes voor Who’s the Boss?, Married With Children – totdat The Seinfeld Chronicles op zijn pad kwam, zoals de pilot destijds werd genoemd. Die bekijk je trouwens hieronder:

Eigen signatuur

Het moest dit keer anders. De opzet was er ook naar: Jerry Seinfeld wilde, zo besprak hij met Wolff aan de telefoon, elke aflevering beginnen in een kleine club, waar hij als stand-up komiek het thema zou introduceren. Daaronder moest muziek. Iets met een eigen signatuur, herkenbaar, een beetje gek en eigenzinnig. Wolff ging ermee aan de slag:

Every monologue was going to be a variation on the theme. So whatever I did, I needed to architect it modularly so that it could be shiftable, changeable, like Lego music. It needed to not conflict with his voice. His human voice was really organic. It wasn’t a trumpet or a clarinet. It was a human voice. So I chose to build this percolating rhythm, this New York groove, using the organic human sounds from my lips and tongue. So we’re already into a different species and genus of music. On TV at least.

Die ‘organic human sounds’ werden de basis voor de compositie; Wolff nam ze op en samplede ze. In de televisie-industrie was dat nog niet echt gebruikelijk, samplen.

…[I]t was sampled, as were the lips and the tongues and clicks and things, so that I could do super human lip stuff. And super human bass licks for transitions. There were things like pulls and bends that a real bass, even my six-string, couldn’t do. It was a more efficient, more flexible, stronger, better to do it that way.

How to Play: Seinfeld Theme – Slap Bass Line [with TABS]

Variaties

Werkelijk bijzonder is dat Wolff variaties op het thema maakte zodat elke stand-up scène een eigen opening kreeg. Steeds weer een ander basloopje, ten faveure van de grap.

…the theme for each week’s episode was unique. Jerry provided the meat of the song with his opening monologue, and Wolff played a different variation along to it each time.

Seinfeld

Wolffs tune mocht Jerry’s stem niet in de weg staan, daar kwam het op neer. De baslijn die hij verzon, conflicteerde dan ook niet met Jerry’s stand-up. Het meanderde er vrolijk onderdoor, zonder rekening te hoeven houden met eventuele pauzes en grappen. Perfect dus. Maar de slap bass was nooit eerder gebruikt als solo-instrument en niet iedereen snapte welke toegevoegde waarde die kale, excentrieke sound had voor Seinfeld.

So when it showed up as his theme song, Jerry liked it, Larry liked it. Not everybody was open to such rule-breaking. Such risk taking. There were calls from producers.

Het was even spannend, zoals het altijd spannend kan zijn in zo’n eerste fase van een programma dat nog vorm moet krijgen en een publiek moet opbouwen. Gelukkig was er genoeg vertrouwen tussen Jerry, de producenten en Wolff, die net als de rest zijn taak uiterst serieus nam.

Geluk

Jonathan Wolff heeft er uiteindelijk veel van kunnen profiteren gedurende zijn carrière, maar weet ook dat hij geluk heeft gehad, toen zijn vriend en komiek George Wallace hem voorstelde aan Jerry Seinfeld. Wie ook was gevraagd voor de muziek: zijn of haar carrière had hoe dan ook een vlucht genomen, zegt hij in een ander interview:

I just happened to be sitting in the right seat at the right time, in the right vehicle, and yes, it helped my career a lot.[1]

  1. [1]Bron.

Tags: , , , , , , , ,

-->