nummer van 03/03/2015 door

‘Food Fight’ van The Village People

Punk als laatste wanhoopsdaad

New Romantic Guy Dances to 'Foodfight' by THE VILLAGE PEOPLE

Een bouwvakker, een soldaat, een indiaan, een politieman, een mottorrijder en een cowboy. Met een zeker gevoel voor camp en ironie geliefd in de homoscene. In Nederland maar twee hits: ‘YMCA’, dat later geparodieerd werd in een reclame voor de sportvisakte, en ‘In The Navy’, dat weer geparodieerd werd door Ome Henk.

Meer dacht ik nooit te hoeven weten over The Village People. Tot gisteren.

Toen vond ik op Dangerous Minds het verhaal achter het laatste nummer op hun zevende lp, Renaissance. Een nummer dat te gaaf is om zo geheim te blijven als het tot nu toe bleef. Een nummer om zonder camp en ironie op te slamdancen. Een punknummer. ‘Food Fight’.

In 1981 was disco officieel dood, en hadden The Village People duidelijk geen enkel idee meer waar ze een publiek vandaan moesten halen. Het was uit elkaar gaan of iets geheel nieuws proberen. Platenlabel RCA wilde voor dat laatste gaan. De carnavalsoutfits verruilen voor de nieuw-romantische look van de new wave, die in opkomst was. Zanger Dave Hodo, beter bekend als De Bouwvakker Van The Village People, ging er enigszins aarzelend in mee:

They had a couple of people there passing around ideas. The first one was these leather outfits that were monochrome — someone in solid red, someone in solid yellow. They had fringe on them. They were awful. We nixed that one. Then they had these guys trying to convince us of this New Romantic look, which was Adam Ant and Spandau Ballet. That was the better of the two choices.

David Hodo in 1978 en 1981

David Hodo in 1978 en 1981

Geen bouwvakker meer, maar een verdrietige prettyboy met meer moedervlekken dan de dokter waarschijnlijk goed zou vinden. Het resultaat van de metarmofose, Renaissance, was een waardeloos album dat in de pers genadeloos kapotgemaakt zou worden als journalisten het überhaupt serieus genoeg hadden genomen om het te recenseren. Het ergste was nog wel dat de muziek op het album niets te maken had met het new wave-image dat de band nu zo hard probeerde uit te stralen. Wie de lp op zijn platenspeler legde, hoorde dezelfde afgezaagde discobeats die men onderhand al zo lang beu was. New wave- en punkfans die in de marketingtruc van de albumhoes getrapt waren, hadden na een half nummer al door dat dit een wanhoopsdaad was, een laatste poging van een dode groep om nog relevant te blijven. Wie zich echter moedig genoeg toonde om de zeven oersaaie liedjes af te luisteren, werd getrakteerd op ‘Food Fight’, een snelle punkstamper dat het nieuwe imago van de band wél waard was.

The Village People - Renaissance

The Village People – Renaissance

Opgefokte new wave die doet denken aan Adam AntBilly Idol en DEVO, met een puberale tekst die rechtstreeks van een Descendents-album had kunnen komen. ‘Food Fight’ is een feest voor de liefhebber van uptempo jaren 80-muziek. Op een uit de hand gelopen studentenfeest, op de plakkerige dansvloer van een ruig punkhol, op een kinderfeestje tijdens het taartengooien. ‘Food Fight’ is als melodieus punknummer zo perfect, dat je bij die gelegenheden nooit zou raden dat het de zes verklede discomannen van ‘Y.M.C.A.’ zijn, die hun nihilistische tekst in je oor schreeuwen. Het is veel, véél cooler dan al het andere dat de band ooit heeft gedaan.

Dave Hodo mocht zelf de leadzang doen op het bizarre eindnummer van Renaissance. Een grote eer, zou je zeggen. Een kans om zijn veelzijdigheid als artiest te laten zien. Een kans om na de ondergang van The Village People misschien toch nog een beetje relevant te blijven. Een nieuwe carrière te starten. Maar wat vond hij nu eigenlijk zelf van ‘Food Fight’?  “Some of the worst music the group ever recorded.”

Tags: , , , , ,

-->