nummer van 28/02/2015 door

‘Fifteenth and T’ van Swingin’ Utters

Urban Cowboys

Swingin Utters – Fifteenth & T

Mijn geheugen laat mij in de steek en ik kan nu niet zeggen wat ik eerder in mijn handen had: de Live At The Bottom LP die ik in London had opgepikt of de Nothing To Rely On EP die ik uit de bakken van Da Capo in Utrecht had getrokken. In ieder geval was er gelijk een klik en heb ik sindsdien geen plaat of Europese tour van hun gemist. En hoewel het de Swingin’ Utters was die al die jaren mijn liefde voor (street-)punk bekrachtigde, was de band ook degene die voor mij de deur opende naar een andere grote muzikale passie: country en bluegrass.

Elton John

In 2000 schreef ik recensies voor mijn eigen fanzine en één van de benefits was een maandelijks pakketje nieuwe releases van Fat Wreck Chords in ruil voor een advertentie in een blaadje wat door nog geen honderd punkers werd gelezen. De albums Streets Of San Francisco en A Juvenile Product Of The Working Class (de titel komt uit Elton John’s ‘Saturday Night’s Alright for Fighting’) waren tot die tijd volledig grijs gedraaid. In tegenstelling tot de opvolger Five Lessons Learned die ik ietwat zwak vond. En dat terwijl de plaat ijzersterk opent met het titelnummer dat vooral bekendheid kreeg doordat het voor Tony Hawk’s Pro Skater 2 voor de Playstation werd gebruikt.

todo_list1-1

Countrified

Toen was daar het titelloze album wat de perceptie van streetpunk, die de hanenkammen en kaalkopjes hadden, flink op zijn kop zette. En het was al een band die graag tradities doorbrak. Hoewel Johnny Bonnel wel degelijk de frontman is, staan er op elk album wel meerdere nummers die door andere bandleden gezongen worden. Zo ook op dit album waar ook nog eens gebruik werd gemaakt van instrumenten zoals steel guitar en mandoline. De folkpunk explosie met doedelzak en fluit was inmiddels in volle gang, de Utters deden met hun EP Brazen Head ook een flinke duit in het zakje, maar dit was toch echt wel andere koek.

Swingin' Utters: The Green Glass

Toen de vonk uiteindelijk op mij oversloeg, ben ik mij gaan verdiepen in de rootsmuziek uit Amerika en herkende hierin dezelfde echtheid en raw power die ik in mijn puberjaren vond in punk en hardcore. De band kwam een aantal jaar daarna met een album, die niets voor niets de titel Dead Flowers, Bottles, Bluegrass and Bones droeg, waar dit geluid verder werd uitgebouwd. En daarna bleef het bijna acht jaar stil.

Comeback

Totdat ik een mailtje kreeg van een booker die mij de band aanbod op een zaterdagavond. Niet lang daarna verscheen hun niets minder dan briljante comeback album Here, Under Protest en de band speelde met meer overtuiging en energie dan ooit tevoren. Niet in de laatste plaats omdat ze Jack van One Man Army hadden gestrikt als vijfde bandlid. In een rap tempo volgden Poorly Formed and Fistful Of Hollow en er ging geen jaar voorbij zonder een tour door Europa.

Swingin' Utters – I'm a Little Bit Country

Sterker nog, aanstaande dinsdag staan ze in de Ekko, een zaal die punk een jaar of tien wist te negeren maar nu de ene na de andere klapper weet te strikken. Ik hoop dat ze het nummer van de dag ook gaan spelen maar ik zal met alles gelukkig zijn.

Tags: , , , ,

-->