nummer van 25/02/2015 door

‘All Caps’ van Madvillain

Juichen voor de schurken

Madvillain – All Caps

Vorige week stond ik in een winkel en draaide de verkoper het album Madvillainy van Madvillain. “Toen deze plaat uitkwam in 2004 was het echt zo…vooruitstrevend, ofzo. We hadden nog nooit zoiets gehoord,” zei hij nadat ik erover begon. “Eigenlijk heb ik sinds 2004 nooit meer zoiets in dit genre gehoord,” zei ik. Hij was even stil. “Nee, ik eigenlijk ook niet.”

Madvillainy is de eerste samenwerking geweest tussen MF DOOM en Madlib, twee hiphop-artiesten die fans onder andere benamingen al kenden van talloze eerdere succesvolle samenwerkingen. De verwachtingen voor deze formatie waren hooggespannen en werden met Madvillainy volledig waargemaakt. Eigenlijk luister ik nooit meer naar Madvillainy, maar als ik het per toeval tegenkom, kan ik niet anders dan er weer helemaal induiken. De sfeer die dit album ademt is een wereldje op zich: duister, mysterieus, intelligent, speels en zo creatief. Het veroudert ook nog eens niet. Ik wel, sinds 2004, maar Madvillainy niet.

Op Madvillainy staan maar liefst 22 nummers, waarvan de kortste 0:53 duurt en de langste 4:02. Over de gehele plaat is een heel duidelijke continuïteit te horen, terwijl de nummers afzonderlijk sterk van elkaar verschillen. DOOMs vilten, zware stem zal daar een belangrijke factor in zijn, evenals zijn cryptische teksten. Maar de sfeer die Madlib in de productie over de hele lijn van de plaat doorgetrokken heeft, is ook een meesterwerkje op zich.

Als het aan iets niet mist in de nummers op Madvillainy is het wel soul. De krakerige samples zorgen voor een warme context, de simpele maar effectieve beats voor de energie. Het is ook die soul die op het album bij een aantal nummers doorsijpelt naar een duisterder geluid. Somber wordt het echter nooit, daarvoor zitten er teveel verrassende wendingen in de muziek. Je zou soms willen dat de nummers langer duren, maar ook dit zal een creatieve keuze zijn geweest van de makers. Eigenlijk is zelfs de keuze voor de coverfoto perfect: het portret van MF DOOM en zijn ijzeren masker is net zo duister, speels en elegant als de muziek. Je kunt er zijn ogen trouwens nog net op zien, net als zijn vastberaden, villainy, blik.

Als ik Madvillainy luister, blijft ik altijd weer hangen bij ‘All Caps’. De samples in ‘All Caps’ komen uit de Britse serie Ironside die van 1967 tot 1975 op NBC uitgezonden werd. In de serie loste de deels verlamde Robert T. Ironside (Raymond Burr) vanuit zijn rolstoel moorden op als detective; nog zo’n superheld. De tijdsgeest van de serie is meteen aan de samples te horen. Madlib plakt in ‘All Caps’ een pianopartij aan een fluitpartij vast en rondt de coupletten af met een sample van trompetten. Het had nooit moeten kunnen passen, maar het lukt toch. De beat is eenvoudig, MF DOOM hangt op één noot (behalve als het over zijn moeder gaat) en eindigt zijn rap op het woord snot-bubbles. Op papier lijkt het nergens op, maar op de muziek van Madlib werkt het zo goed. Ik juich nog steeds voor deze schurken.

Tags: , , , ,

-->