nummer van 15/02/2015 door Manuel van der Stigchel

‘Live Forever’ van Oasis

Forever Is Our Today

‘Mano’ is een bekend gezicht in de punk- en hardcorescene. Zo stond hij zelf op de planken met zijn band The Lager Louts en houdt hij zich tegenwoordig vooral bezig met de website American Oi! waar hij artikelen en reviews schrijft over één van zijn favoriete muziekstijlen. Ook ondersteunt hij als manusje van alles de undergroundlabels Rebellion Records en Strength Records, hofleveranciers van snoeiharde Oi! en hardcore. Verrassend is daarom zijn keuze voor zijn nummer van de dag.

Oasis – Live Forever – Official Video

Toen mij onlangs werd gevraagd een gastbijdrage te schrijven voor dit blog hoefde ik daar niet lang over na te denken. Ik schrijf al ruim vijftien jaar recensies voor diverse (eigen) websites en bladen en ik zei dan ook direct ja. Nu, na twee en een half afgeschreven artikelen in de prullenbak te hebben gegooid, begin ik aan mijn derde en hopelijk laatste stuk, luttele uren voor het verstrijken van de deadline. Het over één specifiek nummer hebben is toch iets moeilijker dan ik in eerste instantie dacht.

Ontdekken en herontdekken

Ik ging dan ook bij mezelf na welke artiest of band ik het afgelopen jaar ontdekt of, in dit geval, herontdekt had en de buren tot vervelens toe mee heb mogen ergeren. Met muren gemaakt van peperkoek in het pittoreske Rotterdam-Zuid en het volume op volle oorlogssterkte, is mijn gewoonlijke mix van Oi!, hardcore en punk een bron van ergernis voor de Laura Pausini luisterende bovenbuurvrouw of de R&B pompende tieners naast mij. Hoewel ik betwijfel of zij Oasis meer zullen waarderen, ben ik dat wel weer meer gaan doen.

Oasis5

I’m feeling supersonic…

Ik had hier en daar nog wel een CD liggen van de band, maar het intensieve luisteren begon weer na de Record Store Day van afgelopen jaar. Op deze dag werd de 12” maxi-EP Supersonic opnieuw uitgebracht. Kort daarop volgde de heruitgaven, op dubbel vinyl van 180 gram per stuk, van zowel het debuutalbum Definitely Maybe als het tweede album (What’s The Story) Morning Glory?. Hierdoor raakte ik weer helemaal verslingerd aan deze band uit Manchester en misschien wel de twee beste alternatieve rockplaten uit de jaren 90.

Live Forever

Vandaag heb ik dan ook gekozen voor ‘Live Forever’, het derde nummer van het debuutalbum Definitely Maybe en wellicht mijn favoriete Oasis song ooit geschreven (hoewel dit nog wel eens kan fluctueren). Met name door de ijzersterke combinatie van de geweldige opbouw en structuur van het nummer en de fantastische tekst geschreven door Noel Gallagher, iets waar de beste man wel vaker een handje van heeft. Hoewel ik vind dat je een songtekst altijd op je eigen manier mag interpreteren en op jezelf mag reflecteren, richt Noel zich in ‘Live Forever’ op:

Zijn moeder

Maybe I don’t really wanna know
How your garden grows cos I just want to fly

Zijn publiek

Lately, did you ever feel the pain?
In the morning rain as it soaks you to the bone

En zijn idool, John Lennon

Maybe I just want to fly I want to live I don’t want to die
Maybe I just want to breathe maybe I just don’t believe
Maybe you’re the same as me we see things they’ll never see you and I were gonna live forever

Aangezien ik niet de allure, vaardigheden of ambitie heb om een rockstar te worden, betrek ik deze, wellicht simpele, doch doeltreffende tekst op mij persoonlijk als begin dertiger zijnde. Wil ik het werk dat ik nu doe wel blijven doen? Wil ik één of meerdere kinderen? Wil ik in een saaie buitenwijk gaan wonen? Vind ik de geringe verantwoordelijkheden en verplichtingen die ik nu heb wel best waardoor ik kan blijven doen wat ik zelf wil? Aangezien ik niet het eeuwige leven heb, zal ik samen met mijn betere helft snel beslissingen moeten maken. Tot die tijd zal ik keer op keer ‘Live Forever’ op blijven zetten.

Wat kies jij?

Tags: , , , , , , , ,

-->