nummer van 10/02/2015 door

‘Can Joe Cocker…’ van Larry John McNally

Een songwriter voor de songwriters

Waar droomt een jongen van die voor het eerst zijn gitaar oppakt? Van een eerste optreden op een schoolfeest waardoor dat ene leuke meisje hem eindelijk ziet staan? Of van een afgeladen stadion met het geluid van duizenden fans die voor hem juichen? Allebei zullen ze ongetwijfeld wel eens voorbijkomen en in beide gevallen gaat de droom in ieder geval over een plaats in de schijnwerpers. Behalve als je Larry John McNally heet.

Natuurlijk, er zijn getormenteerde muzikanten die tegen wil en dank op het podium staan en niet van die spotlight dromen. Maar ook dat is niet het geval bij John Larry McNally, die al vroeg wist wat hij wilde: mooie muziek maken, die anderen dan weer zouden spelen zonder dat hij het podium op hoefde. Een vreemde ambitie, maar de jonge Larry John keek tegen veel zaken nét even anders aan. Zo stortte hij zich als beginnend gitarist direct vol op de theorie achter de muziek, in plaats van met koud drie akkoorden in de vingers al het podium te bestormen.

De waardering voor muzikanten die vanaf de achtergrond hun invloed lieten gelden, zag hij als 16-jarige jongen in artiesten als Allen Toussaint, Jackson Browne en Mose Allison. Begenadigde musici, wier nummers vooral in de uitvoeringen van anderen bekend werden. Zonder een idee van hoe hard en geldbelust de muziekwereld kon zijn, zag Larry John McNally in al zijn naïviteit een broederlijke scene voor zich; een collectief van muzikanten die elkaars werk respecteerden, zich erdoor lieten inspireren en daar met eigen interpretaties gestalte aan gaven.

Naïef was ook zijn eerste stap naar een professionele muziekcarrière. Vanuit zijn ouderlijk huis in Bangor, Maine ging hij na zijn studie rond het einde van de jaren zeventig direct naar New Orleans. Daar gebeurde het voor muzikanten namelijk en was ook de studio van Allen Touissant gevestigd. McNally klopte er aan, onder zijn arm een tape met een van zijn nummers. Dat er werd opengedaan was al bijzonder. Dat hij binnen mocht komen nog meer en dat Toussaint zelfs de moeite nam om zijn nummer te beluisteren was natuurlijk helemaal uitzonderlijk. Het nummer in kwestie was ‘Struttin’ On A Sunday’ en werd kort daarna opgenomen door Aaron Neville.

struttin' on a sunday Aaron Neville

Daarna ging het hard met McNally. Hij verruilde New Orleans voor Los Angeles, waar Chaka Khan aan haar debuutalbum werkte. Twee van zijn nummers haalden de plaat: ‘Sleep on It’ en ‘A Woman in a Man’s World’. Hij besefte echter dat hij geluk had met zo’n vliegende start en dat de concurrentie is L.A. moordend was. Hij moest écht boven de rest uitsteken als hij het hier wilde redden en dat zou niet met talent alleen gaan lukken. IJverig als hij was schreef hij zich in bij de Berklee School of Music om zijn theoretische kennis en begrip van muziek nog verder te verdiepen.

In de jaren erna volgden nog vele hits van McNally’s hand, uitgevoerd door artiesten als The Eagles, Rod Stewart, Bonnie Raitt en The Staple Singers. Maar sinds de vroege jaren tachtig brengt hij ook sporadisch platen onder zijn eigen naam uit. Niet om de roem te vergaren die anderen dankzij zijn muziek wel ten deel viel, maar gewoon, om lekker muziek te maken. Veel succes bracht die muziek hem dan ook niet, wat de reden was dat hij in 1996 de plaat Vibrolux in eigen beheer uitbracht en sindsdien veel te ver onder de radar van muziekliefhebbers bleef.

Het album staat vol vakkundig geschreven nummers, waarin de sterk verhalende teksten van McNally de ruimte krijgen tussen beheerst akoestisch gitaarspel en bescheiden drums en bas. Zoals in het openingsnummer met de opmerkelijke titel ‘Can Joe Cocker…’. Een titel die minder vreemd is als je bedenkt dat Joe Cockers ‘Long Drag Off A Cigarette’ geschreven werd door Larry John McNally. En in plaats van muzikale borstklopperij over hoe hij een nummer schreef voor een van ´s werelds bekendste zangers, is ‘Can Joe Cocker…’ eigenlijk niet meer dan een observatie. De gedachten van iemand die altijd stil aan de zijlijn staat te kijken en te analyseren. En daar meer dan gelukkig mee is.

joe cocker – Long Drag Off A Cigarette – Civilized Man

Tags: , , , , , , , , , , ,

-->