nummer van 06/02/2015 door

‘Superstar’ door Sonic Youth

Life imitating art

Sonic Youth – Superstar

Kim-Gordon-Girl-In-A-Band-608x914Eind deze maand verschijnt Kim Gordons autobiografie Girl In Band. Het internet smulde deze week al van wat uitgelekte citaten, waarin de voormalige Sonic Youth-zangeres en bassiste haar mening deelt over Courtney Love (“manipulative” en “mentally ill”), Smashing Pumpkins-zanger Billy Corgan (“such a crybaby”), Henry Rollins (“he twerked before twerking existed”) en haar ex-man en Sonic Youth-zanger Thurston Moore. Dat laatste is opvallend, aangezien tot nu toe vooral Moore zich geroepen voelde om de breuk tussen ons favoriete altostel toe te lichten. In Girl In Band vertelt Gordon hoe het haar had verbaasd dat de degelijke Moore na jaren idoolschap tóch zwichtte voor de charmes van een (in haar ogen) gewillige groupie:

No one could understand how Thurston, who always had a good nose for the user, the groupie, the nutcase or the hanger-on, had let himself get pulled under by her. I did feel some compassion for Thurston … but that’s a lot different to forgiveness.

Het is wrang om jaren bang te zijn voor een voor de hand liggend gevaar, iemand vervolgens je volste vertrouwen te geven – Gordon en Moore waren 27 jaar getrouwd – en dat dan alsnog beschaamd te zien worden. Gordon gaf in 2013 al een interview aan tijdschrift Elle waarin ze openhartig vertelt over Thurston Moores ontrouw. Het ging om een vrouw die met Moore aan een literair project had gewerkt; Gordon vond sms’jes, confronteerde hem met zijn affaire, maar zelfs tijdens hun relatietherapie bleef Moore the other woman zien. “Thurston was carrying on this whole double life with her. He was really like a lost soul”, aldus Gordon. Ze verliet hem. De wereld reageerde geschokt, maar Kim maakte er geen groot drama van: “It ended in a kind of normal way – midlife crisis, starstruck woman.”

Maar wat helemaal wrang is, is dat Sonic Youth’s laatste hit in Amerika (alweer 21 jaar geleden) precíes over dit gevaar ging: in hun cover van ‘Superstar’ verplaatste Moore zich in een geobsedeerde groupie, die naar een grote superster als hij smachtte, erop hoopte dat hij snel weer eens haar dorp aandeed.

Long ago, and, oh, so far away
I fell in love with you before the second show
Your guitar, it sounds so sweet and clear
But you’re not really here, it’s just the radio

Don’t you remember, you told me you loved me baby?
You said you’d be coming back this way again baby
Baby, baby, baby, baby, oh baby
I love you, I really do

Delaney & Bonnie

‘Superstar’ werd geschreven voor een ander bekend rock n’ rollduo dat uiteindelijk van elkaar zou scheiden: Delaney en Bonnie Bramlett. Onder de werktitel ‘The Groupie Song’ schreef Bonnie het nummer in 1969 samen met hitschrijver en toetsenist Leon Russell. Van het grote aantal versies dat sinds die tijd verscheen, is het origineel veruit het meest soulvol en nauwelijks overtroffen.

DELANEY & BONNIE /// 10. Groupie (Superstar) – (D&B Together) – (1972)

Joe Cocker & Rita Coolidge

De eerste artiest die met ‘Superstar’ aan de haal ging was Joe Cocker, een goede vriend van Russell. Voor zijn live-album Mad Dogs & Englishmen nam hij met zijn band een cover op, die qua interpretatie dichtbij het origineel lag. Leon Russell speelde mee op piano en Rita Coolidge nam de zang voor haar rekening.

Joe Cocker Mad Dogs & Englishmen Deluxe Edition 07 Superstar

Carpenters

Dat ‘Superstar’ een klassieker zou worden die nog tig keer werd gecoverd, kwam echter pas door (The) Carpenters, die twee jaar na het origineel de bekendste versie van het nummer opnamen. Zij streken hem glad, wisten enkele sporen van onmiskenbare soul eruit en maakten er het pakkende popliedje van dat iedereen vandaag nog kent.

CARPENTERS perform "Superstar" on "The Carol Burnett Show" 1971

Het is ook deze versie die Sonic Youth inspireerde om hun eigen ‘Superstar’ op te nemen: in 1994 droegen zij hun versie bij aan het Carpenters tribute-album If I Were A Carpenter. De combinatie lijkt vreemd: een opstandige band die verantwoordelijk wordt gehouden voor de opkomst van de grunge die een eerbetoon brengt aan één van de zoetste popbands die er ooit is geweest. De cover klinkt dan ook wat ironisch, wat wrang, maar niet op een spottende manier. Sterker nog: Carpenters zijn van begin af aan een invloed geweest op Sonic Youth, en Kim Gordon was zelf zo’n groot fan van Karen Carpenter dat ze ooit een open brief aan haar schreef:

Dear Karen,

Thru the years of The Carpenters TV specials I saw you change from the Innocent Oreo-cookie-and-milk-eyed girl next door to hollowed eyes and a lank body adrift on a candy-colored stage set. You and Richard, by the end, looked drugged—there’s so little energy. The words come out of yr mouth but yr eyes say other things, “Help me, please, I’m lost in my own passive resistance, something went wrong. I wanted to make myself disappear from their control. My parents, Richard, the writers who call me ‘hippie, fat.’ Since I was, like most girls, brought up to be polite and considerate, I figured no one would notice anything wrong—as long as, outwardly, I continued to do what was expected of me. Maybe they could control all the outward aspects of my life, but my body is all in my control. I can make myself smaller. I can disappear. I can starve myself to death and they won’t know it. My voice will never give me away. They’re not my words. No one will guess my pain. But I will make the words my own because I have to express myself somehow. Pain is not perfect so there is no place in Richard’s life for it. I have to be perfect too. I must be thin so I’m perfect. Was I a teenager once?… I forget. Now I look middle-aged, with a bad perm and country-western clothes.”

I must ask you, Karen, who were your role models? Was it yr mother? What kind of books did you like to read? Did anyone ever ask you that question—what’s it like being a girl in music? What were yr dreams? Did you have any female friends or was it just you and Richard, mom and dad, A&M? Did you ever go running along the sand, feeling the ocean rush up between yr legs? Who is Karen Carpenter, really, besides the sad girl with the extraordinarily beautiful, soulful voice?

your fan – love,
kim
– Bron: Sonic Youth: Sensational Fix (2009)

Die extraordinarily beautiful, soulful voice komt pas echt tot haar recht wanneer je naar een versie van ‘Superstar’ luistert waarin bijna alles behalve Karens stem uit de mix is gehaald.

https://youtube.com/devicesupport

Andere covers

Tussen de versies van Carpenters en Sonic Youth waagden ook Luther Vandross, David Spinozza, Nora Aunor, American Spring, Keely Smith en heel veel anderen zich aan ‘Superstar’. Geen van hen was zo soulvol als Delaney & Bonnie, zo engelachtig als Karen Carpenter of zo zwoel en ironisch als Thurston Moore van Sonic Youth. Al zou in dat laatste geval de ware ironie zich pas jaren na het opnemen van de cover openbaren. Wie geïnteresseerd is in meer smeuïge details over de breuk tussen Moore en Gordon, moet nog heel even geduld hebben: Girl In Band ligt 24 februari in de winkels.

Tags: , , , , , , , , , , , ,

-->