nummer van 22/01/2015 door

‘Daar Komt De Orgelman’ door Dave Saes

De beste orgeldraaier van Europa

In Weert zullen maar weinig mensen zijn die Dave Saes niet kennen. Al 27 jaar klinken de liedjes uit zijn orgel door de straten van het kleine Limburgse stadje. Als hij op straat staat, draait hij met vaste hand het ene stuk na het andere, urenlang. Op die manier brengt de 35-jarige Weertenaar wat leven in de soms rustige straatjes van de binnenstad.

Dave is niet zomaar een doorsnee orgelspeler. Hij is Nederlands én Europees kampioen orgeldraaien. Zijn orgel brengt hem op tal van plekken, zover als zijn ouders hem kunnen brengen. Zelf ergens heen reizen lukt namelijk niet, want Dave is verstandelijk beperkt en ziet erg slecht. Dat belemmert hem ook in zijn verdere dagbesteding. Hij zat een tijdje op een sociale werkplaats waar hij schroeven aan moest draaien. Het was vreselijk en met steeds meer tegenzin ging hij daarheen, totdat hij echt niet meer ging en hij in de ziektewet belandde. Zijn orgelmuziek was zijn troost.

Dit weekend ontmoette ik Dave op een bijeenkomst in Utrecht. De organisatie had hem gevraagd de entree van de locatie op te vrolijken met zijn muziek. Dat lukte. Honderden mensen lieten zich even onderdompelen in de orgelmuziek terwijl ze in de rij bij de garderobe wachtte. En als je goed luisterde, hoorde je het Limburgs volkslied, ‘Yellow Submarine’, de ‘Bolero’ van Ravel, ‘Avé Maria’ van Schubert, ‘Kwestie Van Geduld’ van Rowwen Hèze, of een medley van liedjes van de Zangeres Zonder Naam.

dave saes

Eretitel

Dave vertelde zaterdag dat hij al op jonge leeftijd gefascineerd raakte door orgels. Zijn oom was orgelbouwer – “maar niet zo goede draaier, hahahaha” – en zo leerde Dave het metier kennen. Snel had zijn eigen orgel en begon hij goed te worden op het logge muziekinstrument. Zo goed zelfs, dat Dave bekend staat als draaiorgelkunstenaar, een heuse eretitel binnen de kring van draaiorgelvrienden.

Niet iedereen is trouwens gediend van zijn muziek. In 2011 werd hij eens overgoten met terpentine en bedreigd dat als hij nog eens zou spelen, hij in de fik zou worden gestoken. Een heftig dreigement dat de nationale pers haalde. Maar in plaats van zich hierdoor af te laten schrikken, ging Dave onverstoord verder. Twee jaar later kreeg hij zelfs de officiële eretitel Stadsorgeldraaier van Weert. Hiermee beloonde het stadsbestuur hem voor zijn al 25 jaar durende muzikale bijdrage aan de stad.

Ongeluk

“Dit is  een bijzondere dag”, vertelde Dave zaterdag, terwijl de meeste mensen inmiddels binnen waren en hij even pauze nam. Het was inmiddels 13 uur en hij had er al anderhalf uur draaien opzitten. Hij zakte in zijn stoel en zei dat hij momenteel niet zo lang kon staan. Een paar maanden geleden had hij namelijk een ongeluk gehad. Hierbij verbrijzelde hij zijn enkels. Sindsdien was hij aan huis gekluisterd en niet in staat de straat op te gaan en te spelen. “Maar”, vervolgde hij monter, “vandaag is in principe de eerste keer dat ik weer ergens draai.” En op Koningsdag zou hij weer zijn echte rentree maken.

Op het einde van de dag, het zal een uur of 19 zijn geweest, was de enorme evenementenlocatie bijna verlaten. Een paar medewerkers stonden te wachten op een lift naar huis en Dave en zijn ouders stonden bij de ingang. Dave met een Cola-light, moeder met een biertje. Het was een lange dag geweest en het drietal maakte zich op om weer terug naar Weert te gaan, toch wel anderhalf uur met de auto. Dave zat op een trap, uit te rusten. Hij had genoten van de dag, zei hij. Het was stil geworden in de hal. Te stil, vond Dave. En voor zijn ouders en een handjevol wachtende medewerkers gaf hij nog een toegift.

Tags: , , , ,

-->