nummer van 20/01/2015 door

‘Floating Bridge’ van Sleepy John Estes

Ze dachten allang dat hij dood was

'Floating Bridge' SLEEPY JOHN ESTES (1937) Blues Guitar Legend

Iedereen heeft zo zijn eigen favoriete bluesartiest, zijn eigen zanger waarvan die vindt dat die de blues belichaamt. De een zweert bij Son House, de ander bij Lightning Hopkins, of Blind Willie McTell, of Tommy Johnson. Allemaal schitterend, stuk voor stuk. En als je die namen niet kent, raad ik je aan daar snel verandering in te brengen.

Vandaag is Sleepy John Estes míjn favoriete bluesmuzikant. De in 1899 in Tennessee geboren muzikant heeft tot het eind van zijn leven prachtige blues gemaakt. Op 78-jarige leeftijd is hij overleden, terwijl hij bezig was een Europese tour te plannen. Maar het was geen leven lang alleen maar muziek maken. Daar ging wel wat aan vooraf.

Verdwijning

Op zijn 19e wordt Estes professioneel muzikant. Tien jaar later neemt hij zijn eerste liedjes op en blijft hij tot en met 1941 een actieve muzikant. Dan houdt het op. Tijdens de oorlog is er niet veel werk voor hem als muzikant. Behalve een korte terugkeer naar de studio in 1952, verdwijnt hij van het toneel.

Muziekliefhebbers in die tijd die Estes ontdekken, zijn onder de indruk. Zijn emotionele stijl wordt geroemd. Ook vallen luisteraars voor zijn bluessnik. Maar iedereen denkt dat hij dood is en wel om twee redenen. Door die sterke snik klinkt hij veel ouder dan zijn leeftijdgenoten. Zo oud zelfs dat luisteraars denken dat Estes niet meer leeft. De tweede reden is dat collega Big Bill Broonzy had laten optekenen dat Estes dood is. Hierdoor wordt er uiteraard geen enkele moeite gedaan om Estes op te sporen en brengt hij zijn dagen door in vergetelheid.

estes1

Opgespoord

Twee muziekhistorici, Bob Koester en Samuel Charters, vertrouwen het niet helemaal en gaan eind jaren vijftig, begin jaren zestig op zoek naar de zanger. In 1962 vinden ze Estes, die inmiddels volledig blind en berooid is. Ze bewijzen Estes hiermee een dienst, want zijn ontdekking inspireert hem weer muziek te maken. Hoewel zijn nieuwe muziek lang niet meer zo urgent en spannend is als voor de oorlog, krijgt hij eindelijk wel de erkenning die hem toebehoort.

Dat hij nog leefde toen Koester en Charters hem vonden, is niet vanzelfsprekend. Estes en zijn broer overleven namelijk maar ternauwernood een auto-ongeluk. Ergens in de jaren twintig rijden de twee in een auto over een brug. Om de een of andere reden raakt de auto in een slip en schiet van de brug af, zo de rivier in. Onder water lukt het de broer om zich los te maken en uit de auto te komen. Maar de zanger zit vast. Zijn broer moet er alles aan doen om Sleepy John uit te auto te bevrijden. Dat lukt gelukkig. In ‘Floating Bridge’ uit 1937 beschrijft Estes het voorval.

Lord I never will forget that floating bridge
They tell me five minutes time underwater I was hid
[..]
Well they carried me in the house, they laid me ‘cross the bed
I couldn’t hear nothing but muddy water running ‘round my head

Tags: , , , , , , , ,

-->