You might run on for a long time
Run on for a long time
Run on for a long time
Sooner or later God’ll cut you down
Sooner or later God’ll cut you down

Zo’n gospelklassieker die om de zoveel tijd opduikt: ‘God’s Gonna Cut You Down’. Ook wel bekend als ‘Run On’ of ‘Run On for a Long Time’, aangezien het een traditional betreft zonder vaste titel of verblijfplaats. Dit millennium nog dankzij Johnny Cash, die het nummer vlak voor zijn dood opnam en op American V: A Hundred Highways (2003) zette. Zijn versie: minder gospel, meer Johnny. Het arrangement is ietwat gewijzigd, het tempo ligt wat lager en zijn doorleefde stem voert de boventoon. De zwart-witclip is een mooie verzameling markante koppen uit de entertaintmentindustrie. Je ziet er een hoop voorbijkomen: een playbackende Chris Rock, een poserende Kate Moss, Sheryl Crow, Dennis Hooper, Woody Harrelson, Johnny Depp, Kanye West – enfin, de hele lijst vind je hier.

Johnny Cash – God's Gonna Cut You Down

Cash doet met zo’n nummer wat van hem wordt verwacht. Hij maakt het ‘eigen’. Het liedje wordt er niet minder mooi op, maar verrassend is het zeker niet. Die van Moby – dit keer met de titel ‘Run On’ – overigens ook niet. ‘Run On’ was de tweede single van zijn vijfde studio-album Play uit 1999, dat ik me van al zijn albums het beste kan herinneren. Een steengoed liedje. Ik ben altijd wel voor krachtige, zinnige teksten op een bedje van lichtvoetige, funky beats die enkel bedoeld lijken te zijn je te laten bewegen. Die tegenstelling geeft het nummer een randje van sarcasme mee, een diepere laag waardoor je je, na twee keer op het nummer te hebben gedanst, afvraagt: wacht even, waar dans ik eigenlijk op? Waar gáát dit over? Is het wel de bedoeling dat we zo lichtvoetig en funky omgaan met een traditioneel liedje over God en zijn oordeel? Moby vindt van wel.

Moby 'Run On' – Official video

Bill Landford & The Landfordaires nam maar een handvol nummers op; ‘Run On For A Long Time’ (1949) is hun bekendste, waarschijnlijk omdat hun naam opduikt zodra Moby’s ‘Run On’ wordt genoemd, dat de stemmen van Bill en zijn maten samplet. Zoals hier. Al is het wel zo dat toen ik deze versie voor het eerst hoorde, alles ineens op z’n plek viel. Die van Bill Landford & The Landfordaires klinkt nauwelijks zwaarmoedig en heeft niet die dramatische rauwheid waar Cash in zijn laatste levensfase op teerde. Weinig sentiment, maar ook niet doordrenkt van Moby’s ironie. Iets daartussenin. Evenveel aandacht richtend op tekst en muziek. Maar zelfs als de muziek wegvalt, zoals in deze a capella-versie van Odetta (‘God’s Gonna Cut You Down’, 1957), blijft de boodschap doorklinken.

Go tell that long tongue liar
Go tell that midnight rider
Tell the rambler, the gambler, the back biter
Tell ‘em that God’s gonna cut ‘em down
Tell ‘em that God’s gonna cut ‘em down

Odetta – God's Gonna Cut You Down

Tags: , , , , , , , , ,

-->