nummer van 08/01/2015 door

‘Reality Asylum’ van Crass

Uit nood je plaat beginnen met stilte

Crass – Reality Asylum

Het Engelse Crass is een van de meest gepolitiseerde bands die ik ken. Vanaf dag één van haar bestaan (1977) propageert de punkband anarchisme en de do it yourself-mentaliteit als een levensstijl. De kern van de band is daar trouw aan gebleven, ook nadat de band werd opgeheven. Van zo’n band verwacht je niet dat die zich laat voorschrijven wat wel en niet op een album mag komen. En toch was dat wat er gebeurde met de eerste plaat.

Toen de eerste opnames van de band gereed waren en de geluidsbanden bij de vinyldrukker in Ierland lagen, leek weinig de release van Crass’ eerste album The Feeding of the 5000 (1978) meer in de weg te staan. Maar nadat de drukker eens geluisterd had of de tape in orde was, weigerde die de plaat te persen. De katholieke Ieren hadden namelijk grote moeite met de godslastering in het nummer ‘Reality Asylum’ waarin de befaamde zin “Jesus died for his own sins, not mine” is verwerkt. Zo’n nummer los laten op de wereld wilden de medewerkers van de drukkerij niet op hun geweten hebben.

Steve Pennet van Small Wonder Records, dat de plaat uitbracht, haalde bakzeil en liet de plaat persen zónder het gewraakte nummer. De vroegste versie van The Feeding …  begon daardoor met dik twee minuten stilte, dat sarcastisch ‘The Sound Of Free Speech’ werd gedoopt.

Crass

Crass

Censuur

Censuur in de muziek is niet vreemd. En dan heb ik het niet alleen over dappere artiesten die prangende zaken aan de kaak willen stellen, maar worden tegengewerkt door de autoriteiten. Die zijn er natuurlijk zat. Fela Kuti werd opgesloten door de Nigeriaanse overheid vanwege zijn activisme dat zich ook in zijn muziek manifesteerde. Victor Jara moest het zingen van protestliedjes met zijn leven bekopen.

Andere artiesten boekten juist succes door censuur. ‘God Save The Queen’ van Sex Pistols werd uit de hitlijsten geschrapt toen die op nummer één kwam. De controverse was precies wat de band wilde. De Beastie Boys zagen de verkoop van ‘Fight For Your Right To Party’ in Engeland flink toenemen toen het Engelse muziekprogramma Top Of The Pops weigerde bijbehorende video te vertonen. Het programma wilde het zogenoemde “wanstaltige gedrag” in de video niet promoten.

Nog veel vaker komt voor dat (ook hele grote) artiesten zelf hun liedjes bewerken om ze op de radio te krijgen. Woorden als ‘shit’, ‘crap’, ‘sex’ en ‘fuck’ worden zonder blikken of blozen weggebliept, vervormd of vervangen door een woord dat er op lijkt. Daar kies je dan voor als artiest.

'Reality Asylum' 7" met in het midden het beroemde Crass-logo.

‘Reality Asylum’ 7″ met in het midden het beroemde Crass-logo.

Toch wel

Crass maakte die keuze indertijd niet zelf en was dan ook erg boos over de gang van zaken. Daarom richtte de band gelijk haar eigen label op zodat de rest van het repertoire onder haar eigen voorwaarden werd uitgebracht. Op het eigen label, Crass Records, verscheen dan ook al snel een single van ‘Reality Asylum’ om de omissie op het debuut The Feeding … goed te maken.

In 1980 verscheen ook een herziene versie van dat album op Crass Records, met de subtitel Second Sitting en inclusief het nummer. Want als de ene drukker het niet wilde drukken, was er wel een andere te vinden die daar geen problemen mee had. Dat kon. Gelukkig.

Tags: , , , , , , ,

-->