nummer van 31/12/2014 door

‘La Virgen Lloraba’ van La Lupe

Een welkome orkaan

LA LUPE – La Virgen Lloraba

Aan haar stem alleen al is te horen dat ze haar energie niet binnen kon houden. De Cubaanse La Lupe had zoveel enthousiasme in haar lichaam dat mensen vaak niet wisten wat ze met haar aan moesten. Ze werd uit bands gezet en van televisieprogramma’s verbannen omdat ze te heftig, elektrisch, sensueel en woest zou zijn. Haar energie was tegelijkertijd een vloek en een gave. Haar publiek hield van haar kracht en intense zang, maar kon haar stijl evengoed als vulgair bestempelen. Ze werd de koningin van de Latijnse soul genoemd, maar is gedurende haar carrière vaak genoeg van haar troon gestoten.

La Lupe werd op 23 december 1936 geboren als Lupe Victoria Yolí Raymond in Santiago de Cuba. Om haar vader gerust te stellen volgde ze een lerarenopleiding, maar begon zodra ze kon te zingen in kleine clubs in Havana. In 1959 vormde ze samen met haar man haar eerste muzikale formatie, de Trío Tropicuba. Haar onhoudbare energie, zowel in haar zang als in haar podiumpresentatie, maakte haar meteen populair bij het publiek. Maar haar wilde stijl zorgde er ook voor dat ze onder de regering van Fidel Castro uit Cuba werd gezet. La Lupe vestigde zich in New York en liet ook daar weer haar energie de vrije loop, met succes. Ze was de eerste Latijns-Amerikaanse artieste die in Carnegie Hall stond en een concert in Madison Square Garden uitverkocht.

LA LUPE THE QUEEN OF LATIN SOUL

Wanneer je kijkt naar videobeelden van La Lupe kun je je voorstellen dat het niet altijd makkelijk moet zijn geweest voor haar als performer. Haar publiek hield van en voedde zich met haar exorbitante optredens, maar keerde net zo makkelijk zijn rug naar haar toe als ze net iets te ver ging. Die zogenaamde grens werd nog weleens overschreden door La Lupe, uit enthousiasme voor de opzwepende Zuid-Amerikaanse ritmes, voor de kunst van het optreden en voor het overbrengen van de alegría (vreugde) die ze zo vaak bezong. Sterker nog, het feit dat ze altijd op die grens balanceerde, altijd alles gaf, is volgens mij precies wat haar zo populair maakte. Een scherpe vibrato als die van La Lupe geeft je meteen kippenvel en brengt tranen in je ogen; daarom luister je naar haar. Het zal echter niet verbazen dat ze vaak werd gesnobd door haar publiek en dat verhalen over haar tumultueuze privéleven alsmaar werden gekoppeld aan haar podiumpersoonlijkheid. Fred Weinberg, de producer van een aantal van La Lupes albums, noemde haar een orkaan in de studio. Allesverwoestend, zou je kunnen zeggen, als je het negatief bekijkt. Maar wie wil er luisteren naar iemand die klinkt als een flauwe, natte regenbui?

La Lupe overleed in 1992 aan een hartaanval in New York. Na haar dood kreeg haar populariteit een tweede adem, mede dankzij het gebruik van haar muziek in films van de Spaanse regisseur Pedro Almodóvar en in de Amerikaanse verfilming van de musical La Cage Aux Folles. In 2002 is East 140th Street in The Bronx op poëtische wijze naar haar vernoemd: La Lupe Way. “She salvaged us all, but took the radiation,” zegt dichter Victor Hernandez Cruz in zijn gedicht La Lupe. “Each time she sang she crossed the sea. From the Bronx she went back to Cuba, adrift on the sails of a song.” [1]

  1. [1]Lees het hele gedicht van Victor Hernandez Cruz hier.

Tags: , , , , , , ,

-->