nummer van 25/12/2014 door Guuz Hoogaerts

‘Christmas Evermore’ van Mary Margaret O’Hara

Kerst met een tipsy nachtegaal

Ieder jaar tipt Guuz Hoogaerts ons tijdens Kerstmis weer een bijzonder alternatief kerstnummer. Vorig jaar was dat corpsepaint met King Diamond, dit jaar gaan we het rustiger aandoen. Een mooi liedje, zowaar met een boodschap. Vrolijk Kerstmis.

Christmas Evermore by Mary Margaret O’Hara on Grooveshark

I wish that it were Christmas evermore
And then every day they put an end to war
We go a little further out of our way
Just for one day, every day

Meer tekst kent het nummer niet. Wel een hoop vocale acrobatiek. Vooral in de hoge registers. Het liedje, ‘Christmas Evermore’ van de Canadese zangeres Mary Margaret O’Hara, valt nogal op tussen de kerstnummers van Julie London, Ella Fitzgerald en Peggy Lee, op de compilatie Christmas Crooners and Divas. Niet alleen omdat het veel jonger is dan de rest. Als een tipsy nachtegaal de toonladders op- en afgaan, zoals O’Hara doet, is het begrip croonen behoorlijk oprekken. En de begeleiding, met dat alsmaar herhalende patroon van de wringende bas, de akoestische slaggitaar, de echoënde pedal-steel en dat hink-stap-ritme, die valt nogal uit de toon bij de keurige combo’s die eerder genoemde diva’s bijstaan.

M2OH

Het is de enige kerstcompilatie waarop ik ‘Christmas Evermore’ aantrof, een dappere poging wellicht van een samensteller die een beetje pit op zijn verzamelaar wilde. Of, waarschijnlijker, van een fan van Mary Margaret O’Hara. De Canadese zangeres, ooit tot ‘a national treasure’ gedoopt door R.E.M.-zanger Michael Stipe, heeft fans die op het rabiate af devoot zijn. Hun platenkast bulkt niet uit van de albums, sterker, M2OH (zoals ze liefdevol wordt afgekort) bracht meer dan 25 jaar geleden één album uit. En daar bleef het bij, los van een soundtrack en twee handen vol aan gastoptredens.

Een epileptische Edith Piaf

Op de site dangerousminds.net staat een prachtig verhaaltje over M2OH, over haar fans, haar bijnamen en omschrijvingen van de zangeres. ‘Een epileptische Edith Piaf’ is de leukste. Het indiejazz nichtje van Björk en Kate Bush, zou ik daaraan willen toevoegen. Een omschrijving waarvan ik vrijwel zeker weet dat een groot deel van de lezers van dit blog gelijk gillend de gordijnen in vliegt. M2OH is dan ook niet voor iedereen. Ze duetteerde met Morrissey, Tindersticks en Gavin Friday, bepaald geen allemansvrienden. Maakte rare geluiden bij de Black Rider-voorstellingen van Tom Waits. Nog zo’n haat ‘m of houd van ‘m-zanger. En Cowboys Junkies, Holly Cole en The Walkabouts coverden nummers van haar; kwaliteitsstempels weliswaar, maar niet direct namen waarvan ieders oren zich gaan spitsen.

Extra donkere chocolade

Dan is er nog die coverversie van ‘Christmas Evermore’ door Cold Specks, het alias van de Canadese Al Spx, die muziek maakt die zich het best laat omschrijven als ‘Afghan Whigs met een gewonde zwarte souldiva’. Cold Specks voegt extra donkere chocolade toe aan ‘Christmas Evermore’. Deze versie is verbetener, wanhopiger haast. Het was mijn introductie tot de catalogus van O’Hara, die me direct intrigeerde. Je moet er moeite voor doen, het is alsof ze met haar gemaniëreerde zang de luisteraar eerst op afstand wil houden. Zelfs als je door haar zelfgesponnen web heen breekt, lijken nummers als ‘Year In Song’ en ‘Body’s In Trouble’ plagerig bij je weg te dansen.

Mary-Margaret-OHara-Christmas-Ep-85603Een goed kerstliedje

Een goed kerstliedje kent een aantal elementen. Er moet een verlangen worden bezongen – naar sneeuw, naar samenzijn, naar een wereld vrij van oorlog. Er moet nostalgie opgewekt worden, door middel van de begeleiding bijvoorbeeld – vandaar dat nummers met een Motown-vibe of een big band-inslag het zo goed doen in het kerstgenre, en blijven doen. Het kerstfeest moet genoemd worden. En, misschien wel het belangrijkste, er moeten belletjes in zitten. Klokken, mag ook. ‘Christmas Evermore’ kent geen bellen of klokken, al zou je die eenvoudig kunnen toevoegen, en met een beetje fantasie zijn de hoge gitaartonen net belletjes. Het verlangen is er, de nostalgie ook. Alle ingrediënten dus om uit te groeien tot de kerstpopcanon waartoe ‘Last Christmas’ of ‘All I Want For Christmas’ al behoren. Nee, echt. Er moet alleen iemand opstaan die het de canon in knalt.

Kippenvel

Trouwens, denk niet dat M2OH het bij dit ene kerstnummer hield. ‘Christmas Evermore’ staat op haar Christmas EP, later nam ze met collegae Victoria Williams, Jane Siberry, Holly Cole en Rebecca Jenkins een prachtige collectie carols op, voor de Canadese radio, die later op cd is gezet. De ‘Silent Night’ versie zorgt iedere keer weer voor kippenvel. Bij mij wel, tenminste.

Count Your Blessings – 14 – "Silent Night" (lead: Mary Margaret O'Hara)

Tags: , , , , , , , , , , , ,

-->