nummer van 30/11/2014 door Hugo Vogel

‘Hapless Dreamer’ van Caleb Groh

tussen traditionele americana en hippe indie

In werkelijkheid is Hugo Vogel ambtenaar, maar in gedachten eigenlijk barkeeper in Tulsa, of boswachter in Montana. Daarnaast is onze gastblogger van vandaag altijd op zoek naar het perfecte liedje, wat vele mooie schrijfsels oplevert op de website Altcountry.nl.

Caleb Groh – Hapless Dreamer

Voor Nummer Van De Dag wilde ik toch met iets bijzonders voor de dag komen. Iets monumentaals misschien wel, zo’n nummer dat je leven een andere wending gaf of een nummer dat je al je hele leven met je meedraagt. Maar liedjes die mijn leven écht hebben veranderd zijn er (nog) niet en de nummers die ik al lang met me meedraag komen vaak nog uit de periode dat ik zweerde bij melodieuze hardrock, uit de tijd dat Alfred Lagarde en later Hanneke Kappen nog op de radio te horen waren. En daar wilde ik toch niet mee aankomen.

Caleb GrohHet werd uiteindelijk ‘Hapless Dreamer’ van de tegenwoordig in Nashville wonende singer-songwriter Caleb Groh. Omdat het zo’n verrekte mooi nummer is. En omdat het ook op zo’n schitterend album staat, Bottomless Coffee. Een album dat een brug kan slaan tussen de traditionele americanaliefhebber en de bebaarde indiehipster (m/v). Het eindigde hoog in mijn top 15 over 2012. Terugkijkend concludeer ik dat dit eigenlijk mijn nr. 1 van dat jaar had moeten zijn. Maar ja, ‘The Graceless Age’ van John Murry was ook mooi.

‘Hapless Dreamer’ dus. Een nummer met een raadselachtige tekst. “Waar gaat dit nu over?”, vraag je je af. En wie is deze ongelukkige dromer? Gelet op de melancholieke melodie van het nummer dat als een pianoballad begint, gaat het zeker niet over rozengeur en maneschijn. In het prachtige YouTube-filmpje zien we twee mensen, Groh en zijn bandmate Lilah Rose, een roadtrip maken van Boston naar Californië. Ze lijken in dit stop-motionfilmpje gelukkig, maar hangt er al niet een deken van naderende mistroostigheid over hen heen? Ja, je weet eigenlijk al wel dat het geluk niet eeuwig zal duren.

Caleb Groh - Bottomless Coffee

Het is eigenlijk net alsof een van hen dit vakantiefilmpje nog eens bekijkt, lang nadat de relatie al verbroken werd. “Het waren gelukkige tijden, maar ik kon niet met je verder.” En dan die prachtige, soms bijna tegen het vals aanzittende, melancholieke stem van Groh. Als op 2:27 eindelijk de drums en de akoestische gitaar invallen voelt het bijna als een verlossend moment. Verderop in het nummer zit nog zo’n verraderlijk slot, waarbij je denk dat het al afgelopen is. Maar dan krijgen we krijgen we nog een klein minuutje waarin dan ook nog eens een korte psychedelische gitaarsolo zit. Kortom, Hapless Dreamer heeft in 4:32 minuut eigenlijk alles wat popmuziek zo mooi kan maken. Dank Caleb Groh, dank ook voor Bottomless Coffee, waarop nog twaalf andere parels staan.

Tags: , , , , ,

-->