nummer van 27/11/2014 door

‘Raising The Sparks’ van Akron/Family

Weer eens onder het stof vandaan halen

Akron/Family — Raising the Sparks

Het was een van de muzikale hoogtepunten van 2005, het album van Akron/Family en Angels Of Light. Twaalf boeiende, dwingende en bedwelmende liedjes: zeven van Akron/Family, vijf van Angels Of Light. Het concept van twee bands op één plaat vind ik doorgaans maar een slecht idee. Je vervalt als luisteraar altijd in het vergelijken van de twee. Een van de bands krijgt de voorkeur en de artiesten zelf willen ook beter zijn dan de anderen. Maar dit was een coherent album.

Een van de redenen is dat de twee bands op dit album in principe alleen in naam verschillen. Het experimentele door folk beïnvloedde Akron/Family is opgericht in 2002 in Brooklyn. Angels Of Light is het geesteskind van Michael Gira, die onder deze naam in 1998 verder gaat als hij zijn toenmalige band Swans opheft. Gira gebruikt op deze plaat Akron/Family als zijn achtergrondband. Verder is ook alles tegelijkertijd opgenomen in dezelfde studio, zodat het geluid ook al niet dusdanig verschilt dat de bands uit de toon vallen bij elkaar. Een coherent geheel dus.

Michael Gira

Hoewel het vooral Gira’s naam is die de nodige bekendheid genereert, is mijn favoriete nummer er eentje waar de naam Akron/Family achter staat.

‘Raising The Sparks’, het zevende nummer, is het sluitstuk van het Akron-deel van de plaat. De bedachtzame, gekke en heerlijke liedjes maken hierna plaats voor de ingetogen folk die wordt geleid door Gira. ‘Raising The Sparks’ is het wilde einde waardoor de rustige liedjes nog meer tot hun recht komen. Al vanaf het swingende en rock-achtige begin dijt het liedje elke paar maten verder uit naar de wat krankzinnige apotheose als alle muziek wegvalt en de bandleden alleen nog maar onverstaanbaar schreeuwen. Niet boos of geëmotioneerd, maar wild en vrolijk. Hierdoor blijft het liedje goed verteerbaar in al zijn gekheid.

af

Wurggreep

Ik moest aan deze plaat en Akron/Family denken nadat ik afgelopen weekend twee uur lang in de wurggreep werd gehouden door het weer door Gira heropgerichte Swans. De band speelde op het Utrechtse muziekfestival Le Guess Who? Het was fantastisch, maar dat wist je misschien al omdat je er bij was of ergens over de show hebt gelezen. Toen ik Gira zag, dacht ik aan zijn oudere materiaal en herinnerde me ineens deze plaat. Thuis pakte ik het cd’tje uit de kast en luisterde het weer eens. Dat was lang geleden.

In 2006 zag ik Akron/Family op Motel Mozaique (een muziekfestival in Rotterdam). De maanden daarvoor had ik de cd zo vaak gehoord, dat ik elke piep, elke kraak en elke valse noot kende. Vol verwachting keek ik uit naar het optreden. Zou het muzikale hoogtepunt van het jaar daarvoor, het livehoogtepunt van het nieuwe jaar worden?

Helaas. Ik zag de band twee keer dat weekend: eerst een mat optreden in popzaal Rotown, daarna een al veel betere show in expositiecentrum Witte de With. Lang niet perfect, lang geen hoogtepunt, en de cd werd na deze optredens steeds minder vaak gedraaid. Totdat ik deze week dankzij Gira de plaat weer onder het stof vandaan haalde. Genieten hoor.

Tags: , , , , , ,

-->