nummer van 28/11/2014 door

‘Daydreaming’ van Dark Dark Dark

Piano, piano, piano

Dark Dark Dark – Daydreaming (Official Video)

Op haar zesde begon Nona Marie Invie voor het eerst piano te spelen. Lessen bleef ze volgen tot ze naar de middelbare school ging. Ondertussen pakte ze ook wel eens een ander instrument op – gitaar, basgitaar, accordeon – en was ze altijd omringd door mensen die ook met muziek bezig waren. Zoals Marshall LaCount (banjo, klarinet, zang), die net als zij ook uit Minneapolis kwam en in een band speelde waar ze gek op was. Na een tijdje begonnen ze samen te spelen en werd hun in 2006 opgerichte band, die uiteindelijk de naam Dark Dark Dark zou dragen, uitgebreid met basgitaar, gitaar, drums, cello, trompet en accordeon. Sindsdien staan ze bekend om hun mix van New Orleans jazz, Americana, Oost-Europese folk en pop. DDD’s laatste album Who Needs Who uit 2012 bleek tot stand te zijn gekomen nadat Nona Marie en Marshall hun relatie hadden verbroken. We wachten nog steeds op nieuw materiaal.

Hoewel, anderhalve week geleden werd de film Flood Tide uitgebracht, waarvoor Dark Dark Dark een originele soundtrack schreef en opnam. Flood Tide, een film van voormalig bandlid Todd Chandler, gaat over muzikanten en kunstenaars in een klein plaatsje die worstelen met de dagelijkse realiteit: het zoeken naar een baan, het betalen van de rekeningen, terwijl ze trouw proberen te blijven aan hun kunst en muziek. Wanneer een vriendin overlijdt, bouwt de groep een vlot annex boot van afvalmateriaal en beginnen ze aan een reis die hun leven zal veranderen. Terwijl de trailer me niet bijzonder nieuwsgierig maakte naar de film, waarin de leden van DDD ook rollen spelen, luisterde ik met volle aandacht naar de muziek, die net als DDD’s eerdere werk mysterieuze, duistere en folky elementen bevat. Sowieso ben ik gek op soundtracks en begrijp ik niet waarom muzikanten pas instrumentale tracks schrijven zodra een regisseur ze benadert. Ik kan zelf ook wel beelden maken in mijn hoofd als ik muziek luister (hoor).

DDD’s troef is Nona Marie Invie. Of eigenlijk: haar stem. Een penetrante maar toch lichtvoetige stem, zoals die van Olivia Merilahti van The Dø, die ook in staat is met haar stem het zware en het opgewekte te verenigen. ‘Daydreaming’ (Wild Go, 2010) is een perfect voorbeeld van Nona Marie’s stempel op de sound: melancholisch maar nooit sentimenteel, mysterieus en toch uitgesproken. Toch draait het voor mij in essentie om de piano. Als amateurpianist vind ik het prettig dat er nog bands zijn die het instrument zo’n prominente rol in hun werk gunnen. Die met pianoklanken gevulde soundtrack, maar ook de intro van ‘Daydreaming’, die je het nummer intrekt, je nieuwsgierig maakt naar het verloop van het liedje: prachtig. Om er vervolgens achter te komen dat de intro een voorproefje is van vijf hele mooie minuten.

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

-->