nummer van 12/11/2014 door

‘I Coldly Stare Out’ van Pink Turns Blue

Een beetje drama kan geen kwaad

Pink Turns Blue – I Coldly Stare Out

Waar drama allemaal niet goed voor kan zijn. Pink Turns Blue ontstond in 1985 in Keulen na een gelukkige ontmoeting tussen Mic Jogwer en Thomas Elbern, twee muzikanten die geen trek hadden in elitair gedoe en op zoek waren naar meer gevoel tijdens het schrijven en spelen van liedjes.  Jogwer en Elbern klonken in hun begindagen naar eigen zeggen als een middelmatige kopie van bands als The Cure, maar durfden langzaamaan steeds meer hun eigen gezicht te tonen, waaruit ook een eigen geluid voortvloeide. Synthesizers kregen een grotere rol en daarmee ontstond het donkere en neerslachtige geluid van Pink Turns Blue.

De neerslachtigheid heeft bij Pink Turns Blue echter altijd een dubbele laag gehad. De naam van de band is al een goed voorbeeld van de manier waarop de muzikanten niet alleen pijn, maar ook heel duidelijk schoonheid zagen in verdriet: Pink Turns Blue is afgeleid van de titel ‘Pink Turns To Blue’, een liedje van Hüsker Dü waarin een meisje wordt beschreven dat lijdt aan een drugsverslaving. Ook in deze littekens zagen Jogwer en Elbern een schoonheid die ze inspireerde.

‘I Coldly Stare Out’ is als liedje op het pathetische af dramatisch; de zin “I coldly stare out to the sky” had niet beter de momenten kunnen beschrijven dat je naar de verte staart en verdrinkt in zelfmedelijden. Dit is tenenkrommend. Maar op de manier waarop Pink Turns Blue het bezingt, krijgt het nummer een bijna ironische ondertoon die de scherpe randen eraf haalt. Het is meer theater dan werkelijkheid. Als luisteraar hoef je de zwaarmoedigheid opeens niet helemaal serieus te nemen en kun je er van op aan dat het de band vooral ging om het overbrengen van een gevoel, waarbij een beetje gespeeld drama geen kwaad kan. De geacteerd trillerige stem van Jogwer klinkt dan misschien bijna komisch, op zijn inlevingsvermogen is niks aan te merken.

Misschien is een luisterbeurt van ‘I Coldly Stare Out’ wel een herinnering dat dramatisch zijn soms ook maar een keuze is; dankzij ‘I Coldly Stare Out’ stond het met een klik op de knop aan. Twee nummers verder op Pink Turns Blue’s plaat If Two Worlds Kiss (1987) beginnen de snelle gitaarakkoorden van ‘Walking On Both Sides’ (hieronder) en staat de dramaknop weer uit. Zoals die titel zegt, is het inderdaad mogelijk om tussen twee uitersten te schakelen. Gelukkig maar.

Pink Turns Blue – Walking On Both Sides (1987)

Tags: , , , , , , , ,

-->