nummer van 05/11/2014 door

‘This Is A Business’ van The Dodos

Catch me if you can

The Dodos "This Is A Business"

Ik schreef al eerder over The Dodos en de manier waarop de twee bandleden Meric Long en Logan Kroeber samen zo’n vol en energiek geluid maken. Long doet werk voor twee door te zingen en tussen gitaarakkoorden door de mooiste melodieën te tokkelen op zijn gitaar; Kroeber bedrijft topsport door als een malle superstrak op alle onderdelen van zijn drumstel te tikken en te slaan. Beide muzikanten slaan geen tel over en zweten zich altijd helemaal te pletter. Wat is het soms gaaf als muzikanten zo fysiek zijn in hun spel.

Sinds 2005 bracht het Amerikaanse duo al vijf platen uit en meerdere extra releases. Daar zitten meer dan genoeg nummers tussen waar ik een stuk over had kunnen schrijven, maar ‘This Is A Business’, afkomstig van Time to Die (2005), heeft iets unieks. Dit nummer lijkt zichzelf te hebben geschreven. Het enige dat Long en Kroeber hoefden te doen, was er zo snel als ze konden achteraan hollen om het te proberen bij te houden. Dat is ze gelukt.

De intro van ‘This Is A Business’ begint mysterieus, alsof het zichzelf stiekem klaarmaakt voor de race. Het gitaarspel van Long is nu al onrustig en laat subtiel de rockabilly-achtige klanken horen die straks uitvergroot worden. Op 0:20 klinkt het startschot van Kroeber en begint de drummer secuur, snel en dreigend te tikken. Hij zit er bovenop en legt de nadruk steeds na de tel. Het is precies zo’n ritme waar je voet en je nek om en om van heen en weer gaan bewegen en je jezelf daarmee extreem onrustig en on edge maakt. Dan komt Long weer: de lange noten van zijn zang en zijn gitaarspel stuwen het nummer voort. Je voelt dat er iets nadert, maar tegelijkertijd krijg je ook sterk het gevoel dat het steeds net tussen je vingertoppen door zal glippen.

This is a business, come on make a difference
Show us your instinct, money making engine
We have the money and the people’s trust
We don’t really need you, but you need us
This is a business, this is the only way of life

De tekst gaat te snel om het meteen te vatten, de muzikale herkenningspunten zijn voorbij op het moment dat je ze identificeert. Long gaat steeds sneller en harder zingen, steeds monotoner ook waardoor je weet dat hij het echt meent, en je krijgt zin om “This is a business!” mee te roepen zonder echt te weten waar dat op slaat. Zelfs het rustige stuk in ‘This Is A Business’ is zenuwslopend, op een goede manier. Op een gegeven moment begin je door te krijgen dat het sarcasme van de zin “This is the only way of life” afdruipt en dat het snelle liedje je precies hetzelfde gevoel geeft als de snelle jongens waar Long over zingt; je gaat ze waarschijnlijk nooit bijhouden. In ‘This Is A Business’ klinkt dat dan in ieder geval nog  als iets leuks.

Tags: , , , , ,

-->