nummer van 30/10/2014 door

‘Glassy Eyed, Dormant And Veiled’ van Iceage

Jong en geniaal

Iceage – Glassy Eyed, Dormant And Veiled

Neil Young was 27 toen zijn succesalbum Harvest (1972) verscheen. En toen had hij zijn geniale After The Gold Rush (1970) al uitgebracht. Het gros van The Band-leden was 26/27 toen hun tweede titelloze album (1969) uitkwam met een paar van rocks allerbeste nummers ooit zoals ‘The Night They Drove Old Dixie Down’ en ‘Up On Cripple Creek’. Ornette Coleman, nog geen 30 toen zijn baanbrekende Shape Of Jazz To Come (1959) de wereld veranderde. Jimi, Janis en Jim. Die hebben na hun 27e zelfs niks meer kunnen maken, maar elke dag zijn er nog mensen die hun muziek ontdekken en het voor de rest van hun leven luisteren.

Een 25-jarige Neil Young

Een 25-jarige Neil Young

Noem er maar een. Ook jouw favoriete artiest maakte op relatief jonge leeftijd iets dat écht goed was. Iets wereldschokkends, iets waar gelijkgestemden elkaar konden vinden. Misschien zelfs op een leeftijd die jij inmiddels al bent gepasseerd. Zelf ben ik 34 (35 voordat de winter valt). Miles Davis was nog niet eens zo oud toen hij Kind Of Blue (1959) uitbracht.

Duizelen

Het duizelt me soms als ik daar aan denk. Zoveel mensen die geniale dingen hebben gedaan op een leeftijd die al lang achter me ligt. Het is maar moeilijk voor te stellen, omdat je doorgaans op het moment dat je voor het eerst hoorde van Jimi Hendrix, The Band, Neil Young, Janis Joplin, en noem maar op, je nog veel jonger was dan de artiest in kwestie. Daardoor ontstond een gezonde relatie tussen jou en de mensen naar wie je opkeek. Tegen de tijd dat je 30 werd bijvoorbeeld, waren die mensen al in de 60 of 70. Niks aan de hand.

Hoewel het me duizelt, heb ik weinig moeite met oude muziek gespeeld door gasten die toen nog maar broekies waren. Wel betrap ik mezelf erop dat ik soms moeite heb met contemporaine muziek waarvan de makers nog geboren moesten worden toen ik al lang mijn eerste tapejes had gedubbed en zelfs als mijn eerste cd’tjes kocht. Oneerlijk van me, want waarom zou het slechter zijn dan al die twintigjarige gasten in de jaren 60 waar ik wel graag naar luister? Rationeel vind ik het ook onzin. Maar ratio versus gevoel is volgens mij een nog nimmer geslecht conflict. Wellicht is het een klein beetje jaloezie zelfs. Wat heb ik nou voor geniaals gedaan?

Ice AgeDeense broekies

En dan is daar Plowing Into the Field Of Love (2014) van het Deense Iceage. Het oudste bandlid is net een maand 23 jaar. Broekies dus, die tot nu toe een redelijk gangbaar alternatief en punkachtig geluid nastreefden. En als je dat ook weer verwacht van deze plaat, dan sta je voor een verrassing.

Wat je wel krijgt? Een weirde plaat waarop deze Deense band zijn geluid echt tot ver buiten zijn oude grenzen heeft gerekt. In alles klinkt het als een band die behalve zelf steeds beter wordt, ook de platenkast de afgelopen jaren flink heeft uitgebreid met wat er toe doet in de muziek.

Een nummer kiezen is nog niet zo makkelijk, maar ‘Glassy Eyed, Dormant And Veiled’ geeft een mooi beeld van de plaat. Het is wild, ruig, noisy, er zit een trompet in en ik hoor zelfs wel wat Nick Cave eigenlijk. Ook zo’n artiest. Die was 24 en toen had hij er al een muzikantenleven opzitten als zanger van The Birthday Party. Om jaloers op te worden.

Iceage staat eind november ook op Le Guess Who?.

Tags: , ,

-->