nummer van 28/10/2014 door

‘You Ain’t Seen Nothing Yet’ van Bachman-Turner Overdrive

Diss-track, jatwerk of opwarmertje?

https://youtube.com/devicesupport

Luister een dagje naar Arrow Classic Rock, Radio Veronica of een playlist met 70s-hits (zoals ik afgelopen weekend op een verjaardag deed) en de kans dat ‘You Ain’t Seen Nothing Yet’ van Bachman-Turner Overdrive voorbijkomt, ligt aardig in de buurt van de honderd procent. De term one-hit wonder schiet al snel door je hoofd, maar een vlugge blik op Wikipedia leert dat singles als ‘Let It Ride’, ‘Hey You’ en ‘Takin’ Care Of Business’ het toch ook niet onaardig deden. Vooruit dan maar, al staat de hele carrière van de band natuurlijk in het teken van ‘You Ain’t Seen Nothing Yet’.

Een carrière die in 1971 in het Canadese Winnipeg begon onder de naam Brave Belt, een band rondom gitarist Randy Bachman. Aan talent ontbrak het de Duits-Oekraïense muzikant niet: op zijn derde won hij al eens een zangwedstrijd en toen hij met zijn viooltje onder de arm het Royal Toronto Conservatory binnenliep was hij nog maar vijf jaar. In zijn tienerjaren pakte hij de gitaar op en op zijn negentiende scoorde hij met The Guess Who zijn eerste nummer 1-hit in Canada met het nummer ‘Shakin’ All Over’:

The Guess Who – Shakin' All Over ~ Skeleton Dance

Zanger Chad Allan verliet The Guess Who in 1966 en een paar later zou Bachman zijn voorbeeld volgen. Samen begonnen ze een nieuwe band, Brave Belt, die van naam veranderde toen bassist Fred Turner aantrad (op aanraden van Neil Young overigens). Met zijn komst veranderde het geluid van de band, wat veel te zwaar was naar de smaak van frontman Chad Allan. Die verliet de band, waarna de bandnaam werd veranderd in Bachman-Turner Overdrive.

Bachman-Turner Overdrive - You Ain't Seen Nothing Yet

Zelfs op de hoes werd de stotter-gimmick doorgezet.

De eerste twee albums van Bachman-Turner Overdrive deden het niet verkeerd en hielden de band lekker bezig met barstensvolle tourschema’s. Het grote succes kwam toen in 1974 het derde album Not Fragile uitkwam, wat natuurlijk vooral te danken was aan de hitsingle ‘You Ain’t Seen Nothing Yet’. Een nummer dat door de muziekgeschiedenis heen nogal eens tot discussies heeft geleid, want waar vindt het nu eigenlijk zijn oorsprong en inspiratie? Daarover doen drie mogelijke verklaringen de ronde.

1: Een diss-track avant la lettre

Hoewel diss-tracks vanaf de jaren tachtig vooral bekend zijn geworden dankzij de hip hop, zou je ‘You Ain’t Seen Nothing Yet’ kunnen zien als een vroege diss-track. Dat blijkt niet zozeer uit de tekst maar natuurlijk wel uit het gestotter in het refrein. Volgens Bachman was het namelijk een grap richting zijn stotterende broertje Gary. De versie waarin het refrein stotterend gezongen wordt was eigenlijk alleen voor hem bedoeld, maar de platenmaatschappij vond deze versie uiteindelijk de beste en besloot ‘m als single uit te brengen.

2: Beter goed gejat dan slecht bedacht

Een andere verklaring voor het onweerstaanbaar catchy refrein van ‘You Ain’t Seen Nothing Yet’ zou liggen in het feit dat Bachman het simpelweg gejat had. En ja, als je de akkoorden van het refrein naast die van The Who’s ‘Baba O’Reily’ legt kun je er eigenlijk niet omheen. Niet alleen het akkoordenschema is hetzelfde (hetzij in een andere toonsoort), maar ook de timing is goed afgekeken.

The Who – Baba O'riley

3: Een opwarmertje dat nooit uitgebracht had moeten worden

Zelf had Randy Bachman nog een andere anekdote over het ontstaan van het nummer. Het was simpelweg iets dat de band speelde in de studio om alle versterkers en opnameapparatuur goed af te stellen. Tijdens gesprekken met platenmaatschappij Mercury Records werd later geklaagd dat er geen echte hit tussen het materiaal zat, waarop Bachmans bandleden hem pushten om hun opwarmnummertje eens te laten horen. “That’s the track”, was het antwoord van de platenmaatschappij.

Als je het zo eens op een rijtje ziet, is het eigenlijk het meest logisch dat het een natuurlijke combinatie van die drie verklaringen is geweest. Het verhaal dat de band in de studio opwarmde met een jam die toch enige structuur begon te krijgen is aannemelijk. Dat gebeurt zonder er verder echt bij na te denken, dus het is ook niet zo gek dat daar – bewust of onbewust – een bekend akkoordenschema insluipt. Zeker niet van een nummer dat vlak daarvoor nog een hit was en dat ongetwijfeld bij de bandleden in de smaak viel. En als je eindeloos moet wachten op studiotechnici die de boel af moeten stellen is het ook niet zo vreemd dat je uit verveling maar je broertje gaat pesten? En als het dan ook nog een hit oplevert, wat zou je dan eigenlijk nog zeuren?

Tags: , , , , ,

-->