nummer van 14/10/2014 door

‘Tuesday’s Gone’ van Lynyrd Skynyrd

Een ode aan de saaiheid

Lynyrd Skynyrd – Tuesday's Gone

De dinsdag … is er een dag die nietszeggender is? De herinneringen aan het weekend zijn ondertussen hun glans wel kwijt, dodelijk vermoeiende grappen over Zaagmans worden nog niet gemaakt en aan het nieuwe weekend durven we nog niet echt te denken. Des te knapper dat frontman Ronnie Van Zant uit die oersaaie dag inspiratie wist te halen voor wat een van Lynyrd Skynyrds meest geliefde nummers zou worden: ‘Tuesday’s Gone’.

Aan de andere kant is het volgens velen juist een ode aan die alledaagse saaiheid, die Van Zant in 1972 steeds meer door zijn vingers zag glippen. De band had er tegen die tijd al zes jaren van hard werken op zitten, toen producer Al Kooper de band ontdekte en een contract aanbood om platen uit te brengen op zijn platenlabel Sounds of the South. Dat label werd op haar beurt weer gesteund door het grote MCA Records, dus voor Van Zant was het duidelijk dat zijn leven zou gaan veranderen. Spannend natuurlijk, maar zelfs de saaiheid kun je daardoor gaan missen. Wie denkt er immers niet soms verlangend terug naar zondagen dat je niets anders te doen had dan je te vervelen, in plaats van (schoon-)familie te bezoeken en andere verplichtingen die van vrijblijvende verveling bijna een voorrecht lijken te maken?

Lynyrd Skynyrd - Pronounced

Debuutplaat (Pronounced ‘Lĕh-‘nérd ‘Skin-‘nérd)

Dat is uiteindelijk ook maar één interpretatie van de tekst, want veel andere fans zijn juist van mening dat Tuesday de naam van een vrouw is die uit het leven van de zanger verdwijnt. Voor beide varianten valt iets te zeggen wanneer je goed naar de tekst luistert. Het ontrafelen van de geheimen die wel of niet tussen de regels verborgen liggen biedt je een ieder geval een mooie bezigheid op de saaie dinsdag.

Wanneer je daarbij ‘Tuesday’s Gone’ zo eens een paar keer de revue laat passeren, zal je ook opvallen dat het nummer met al die strijkers nogal rijkelijk gearrangeerd is voor een nummer dat op een debuutalbum van een band verscheen. Allemaal schijn, want het was producer Al Kooper [1] die met een mellotron een heel orkest tevoorschijn wist te toveren. Ondanks de ogenschijnlijke kunstgreep wel een beslissing die het nummer meer glans geeft, wanneer je het bijvoorbeeld vergelijkt met de kale demoversie van het nummer.

Tegenwoordig leeft ‘Tuesday’s Gone’ overigens niet alleen voort in de harten en platencollecties van southern rock-liefhebbers. De songtitel wordt in Amerika namelijk nog wel eens gebruikt om het slechte nieuws te brengen dat een feestje is afgelopen omdat de drank op is. De verklaring daarvoor is verder niet te vinden in de tekst van Ronnie Van Zant, maar in de cultklassieker Dazed And Confused. Daarin loopt een van de feestjes in de film wegens biergebrek ten einde, waarbij een sputterende tap is te zien met daaronder de tonen van ‘Tuesday’s Gone’. Heb je gelijk een mooie filmptip om toch nog iets van deze saaie dinsdag te maken.

Tuesday's Gone in Dazed and Confused (1993)

  1. [1]Kooper staat in de credits van de plaat vermeld als Roosevelt Gook

Tags: , , ,

-->