nummer van 13/10/2014 door

‘Thank God It’s Monday’ van NOFX

Begin de week goed, maak een taalgrap

NOFX – Thank God Its Monday

He gadverdamme, het is maandag. Werken. Gedoe. Het weekend had niet verder weg kunnen zijn. Ik weet dat je het denkt, het is niet erg origineel. Al zo ongeveer sinds het begin van opgenomen muziek maken liedjesschrijvers zich druk om die maandag, die keiharde realiteit na de zorgeloze vrije val die we het weekend noemen. T-Bone Walker zong in 1940 over een ‘Stormy Monday’, maar, om die gedemoniseerde eerste dag na het weekend niet meteen overal de schuld van te geven, voegde hij daaraan toe: “but tuesday’s just as bad.”

Voor Brenda Ann Spencer was de maandag zo ondraaglijk dat het haar aanzette tot één van de vele schietpartijen op scholen die Amerika al sinds de achttiende eeuw teisteren. In januari 1979 schoot de zestienjarige twee volwassenen, acht kinderen en een politieagent neer op de Grover Cleveland Elementary School. Haar reden: “I don’t like mondays.” Bob Geldof en zijn Boomtown Rats schreven later dat jaar het mooie ‘I Don’t Like Mondays’ over de gebeurtenis. Het luidde een decennium in waarin er bijzonder veel werd geklaagd over de maandag: in 1983 had New Order het over een ‘Blue Monday’ en drie jaar later beleefden The Bangles een ‘Manic Monday’.

NOFX. Punk, maar op gepaste momenten ontzettend melig

NOFX: Punk, maar op gepaste momenten ontzettend melig

Dat het frisse antwoord op al dit gezeur uitgerekend van een punkband moet komen, zal sommigen misschien verbazen. Het genre staat er tenslotte om bekend de meeste onderwerpen zonder schouderophalen te benaderen, op iedere slak zout te leggen, iedere steen om te draaien, alles los te rukken wat vastzit, geen argument onbenut te laten en andere clichés om te zeggen wat je allang snapt: als er ergens wat op aan te merken is, horen we dat meestal van de punkers. NOFX is daarop geen uitzondering: de band is niet zelden maatschappijkritisch en nam in 1999 met ‘The Decline’ zelfs een nummer van 18 minuten op omdat er anders niet genoeg maten waren om hun gal over te spuwen (toch nog een cliché gevonden). Voor al die kritische nummers heeft NOFX echter minstens zoveel liedjes met humor: een bizar soort mix van onderbroekenlol en taalgrapjes waar zelfs Seth Gaaikema zich voor zou schamen. Vooral het omdraaien van letters, woorden of tenminste de betekenis van woorden lijken de bandleden hilarisch te vinden, zeker wanneer de omdraaiing een heel nieuwe betekenis oplevert. Na meer dan dertig jaar is deze flauwe bron nog steeds niet uitgeput, kijk bijvoorbeeld eens naar de volgende album- en songtitels:

De hoes van Liberal Animation (1988)

De hoes van Liberal Animation (1988)

Punk In DrublicLiberal Animation! Gevoel voor grappige omdraaiingen heeft NOFX absoluut. Met ‘Thank God It’s Monday’ pogen ze iets anders om te draaien: je humeur. Een optimistische variant op de vele “Thank God it’s friday”-plaatjes die aan het eind van de week rondzwerven langs menig kantoor, e-mailbox of sociaal netwerk. Zanger Fat Mike beweert dat maandag zijn “favorite time of year” (haha!) is, vindt eigenlijk elke dag wel een feestdag, want hij is tenslotte muzikant en heeft niet zoveel te maken met de traditionele verdeling van vijf dagen werken en twee dagen ontspannen. Hij vindt het echte weekend zelfs een beetje vervelend, want dan is het altijd “sold out at the movies, can’t eat at the restaurants.” Goed, laten we niet teveel op de tekst van deze lofzang op het artiestenleven ingaan, want dan worden de kantoorslaven onder ons alleen maar nukkiger. Het refrein is in ieder geval aanstekelijk genoeg om er écht in te geloven: thank god it’s monday! Een nieuwe week! Zoveel mogelijkheden! Maak er wat van.

Tags: , , , , , , , , , , ,

-->