nummer van 30/09/2014 door

‘Dear Prudence’ van The Beatles

De magie van Macca

The Beatles – Dear Prudence (2009 Stereo Remaster)

“Lekker George Martinnetje spelen op je laptop”, noemde Jeroen Houben het afgelopen zaterdag op Twitter. En inderdaad, als Beatles-fan is er weinig mooiers dan thuis plaats te nemen op de producersstoel van Abbey Road en alle verschillende sporen eens afzonderlijk te beluisteren. Zo begon het dit weekend via Twitter met de isolated vocal tracks van een Abbey Road-medley, waarna de geweldige intensiteit van ‘Helter Skelter’ werd blootgelegd in Paul McCartney’s afgezonderde zangpartij. En dan die koortjes, ook daar kun je complete YouTube-sessies aan wijden.

YouTube staal vol met soort betoverende inkijkjes in het ruwe materiaal waar Martin mee werkte en al klikkend vul je zo ongemerkt makkelijk een hele middag. Hoewel het grootste deel zich richt op de vocalen van The Beatles, stuitte ik ook op een clip waarin een baslijn van Paul McCartney werd uitgelicht. Aan zijn muzikale talent wordt natuurlijk nauwelijks getwijfeld, maar over zijn specifieke kwaliteiten als bassist hoor je vaak veel minder. Gek eigenlijk, als je bijvoorbeeld eens goed naar ‘Dear Prudence’ luistert.

Paul McCartney RickenbackerDe catatonie doorbroken

Overigens had het nummer zich ook zonder de bas prima kunnen lenen voor een bespreking op dit blog. John Lennon schreef het in 1968 voor Prudence Farrow, de zus van actrice Mia Farrow die tegelijkertijd met The Beatles op bezoek was bij Maharishi Mahesh Yogi om zich te verdiepen in transcendente meditatie. Ze nam het echter zo serieus dat ze na dagenlang aaneen mediteren in een catatonische staat belandde. ‘Dear Prudence’ was het liedje waarmee John Lennon haar weer op aarde probeerde te krijgen.

Als je alleen naar Lennons gitaar en zang luistert vraag je je af in hoeverre het nummer Prudence weer uit haar geestelijke isolement heeft geholpen. Hoe prachtig ook, de hypnotiserende gitaarlijnen en dromerige tekst hadden haar net zo goed alleen maar verder van de realiteit kunnen brengen. Tenzij ze daar al de uiteindelijke versie had kunnen horen, die dankzij McCartney basspel ineens een aardse nuchterheid krijgt zonder afbreuk te doen aan Lennons bovennatuurlijke melodieën.

Elegante ladders

Aan de basis daarvan ligt de semi-chromatische dalende baslijn die op 0:44 invalt en in zijn geniale eenvoud enkel wordt overtroffen door zijn elegantie. Dat laatste zit ‘m vooral in de manier waarop McCartney vanuit de lage grondtoon in D steeds naar de volgende toon glijdt die telkens de overgang naar een nieuwe trede van het trapje markeert. Een echt refrein heeft het nummer niet, maar doordat de bas aan de wandel gaat krijgt elk couplet op het einde heel slim toch een soort pre-chorus mee. Luister bijvoorbeeld naar het stuk vanaf 0:54.

Ringo was er even niet dus drumde Paul 'Dear Prudence' maar in.

Ringo was er even niet dus drumde Paul ‘Dear Prudence’ maar in.

Wat vooral opvalt wanneer je naar de uitgelichte baspartij luistert in de video onderaan dit stuk, is de dynamiek waarmee McCartney speelt. Het begint allemaal mooi gelijkmatig als solide basis voor Lennons gezweef, maar gaandeweg het nummer neemt de intensiteit steeds verder toe. Dat begint bijvoorbeeld al bij de bridge. McCartney had daar voor het eerste deel prima de kenmerkende baslijn uit het couplet kunnen gebruiken, maar stapt hier over op een hoekige cadans van slechts twee noten. In het onderstaande fragment is dit te horen vanaf 1:56.

Terwijl de drone-achtige gitaarakkoorden in het derde couplet alleen meer verder aan lijken te zwellen, valt McCartney weer terug op zijn oorspronkelijke baspartij. Het kletteren van de snaren tegen de frets op de hals neemt hoorbaar toe, veroorzaakt door de energiekere aanslag van zijn rechterhand. Dat is helemaal merkbaar als die aanslag vanaf 2:46 (in het onderste fragment) nog uitsluitend staccato is. Vanaf 3:01 is het zelfs zo sterk dat het volume van de bas bijna verdubbeld lijkt. Datzelfde geldt voor het aantal noten dat hij in een variatie speelt vanaf 3:38 tot het einde.

Op dit moment begint het bijna rommelig te klinken hoe McCartney speelt, maar als je daarna weer even het origineel beluistert valt alles prachtig op zijn plek.

"Dear Prudence" Isolated Bass (The Beatles)

Tags: , , , , ,

-->