nummer van 26/09/2014 door

‘Indian Summer’ van The Doors

Zíjn Indian Summer

The Doors – Indian Summer

We zitten in de kroeg, twee mensen kijken naar hun telefoon.
‘Dit weekend wordt het weer warm’, zegt de een.
‘Indian Summer!’ zegt de ander.

Indian Summer. Eén van de eerste liedjes die The Doors opnamen, in 1966. We reageren enthousiast, maar weten niet precies waarom. Natuurlijk: de zomer is voorbij en dankzij stijgende temperaturen onverwacht ook weer niet, wat eenieder goed uitkomt – maar wat, vragen we ons hardop, hebben de Indianen er ook alweer mee te maken? Vier mensen kijken naar hun telefoon. Vier wetenswaardigheden over de term worden gedeeld.

1. Het eerste gebruik van de term ‘Indian Summer’ in de Amerikaanse literatuur dateert uit 1778;
2. In Bulgarije refereren ze op warme herfstdagen naar een ‘gypsy summer’. (Een stuk gezelliger dan ‘nazomer’, zegt iemand);
3. Als je in Amerika woont en je bent enigszins politiek correct, dan zeg je ‘Native American Summer’;
4. De native Amerikanen, Noord-Amerikaanse Indianen, waren voor de oogst afhankelijk van lange, warme (na)zomers, om de koude winters mee door te kunnen komen.

Aha, zeggen we, en we bestellen nog een rondje. Die vermaledijde winter ook altijd. We, de Indianen, wij vijven hier aan tafel, vinden het maar moeilijk, afscheid nemen van de zomer. Met het vooruitzicht op korte, donkere dagen wordt elke zonnestraal blijkbaar omarmd, ten behoeve van oogst en bier.

Jim Morrison was een stuk beter ingelezen in de geschiedenis van de oorspronkelijke bewoners van Amerika. Zijn interesse voert terug naar een voor hem traumatische jeugdervaring. Morrison was vier jaar, onderweg naar New Mexico met zijn familie en midden in die woestijn getuige van een auto-ongeluk waarbij een gezin van native Americans gewond raakte en mogelijk bezweek aan hun verwondingen. Het voorval maakte diepe indruk op hem – hij noemde het ongeluk later de meest vormende gebeurtenis van zijn leven – en hij refereerde ernaar in zijn liedjes, gedichten en interviews.[1]

In Morrisons biografie No On Here Gets Out Alive (1995) wordt het ongeluk eveneens aangehaald. Zijn familie reed inderdaad langs een auto-ongeluk bij een Indiaans reservaat toen Jim nog klein was, en hij was er erg door aangedaan. In het boek The Doors, geschreven door de overgebleven leden van de band, wordt de gebeurtenis echter gerelativeerd door Jims vader, die stelt dat er zeker sprake was van een ongeluk, maar dat Jim zich met name de huilende Indiaan herinnerde, die hij langs de weg had zien staan. Zijn zus, die eveneens in het laatstgenoemde boek wordt geciteerd, schijnt zich zelfs nog goed te kunnen herinneren hoe graag Jim het verhaal vertelde van de dode Indianen langs de weg. Wat er ook was gebeurd, Morrison had er poëzie van gemaakt. Het werd zijn definitie van een ‘Indian Summer’.

Me and my — mother and father — and a grandmother and a grandfather — were driving through the desert, at dawn, and a truck load of Indian workers had either hit another car, or just — I don’t know what happened — but there were Indians scattered all over the highway, bleeding to death.

So the car pulls up and stops. That was the first time I tasted fear. I musta’ been about four – like a child is like a flower, his head is just floating in the breeze, man. The reaction I get now thinking about it, looking back – is that the souls of the ghosts of those dead Indians… maybe one or two of ‘em… were just running around freaking out, and just leaped into my soul. And they’re still in there.

Jim Morrison – Dawn's Highway

  1. [1]Uit: Davis, Stephen, Jim Morrison: Life, Death, Legend (2004).

Tags: , , , ,

-->