nummer van 17/09/2014 door

‘Wonderlust’ van The Night VI

Je kende het misschien niet, maar ergens toch wel

Wonderlust – The Night VI

The Night VI is een Frans-Engelse popband zoals er waarschijnlijk veel meer zijn dan ik me voor kan stellen. Maar zonder dat de band daar iets bijzonder voor lijkt te doen, valt The Night VI op, zeker met het nummer ‘Wonderlust’. In alle eenvoud van een teder popliedje over liefdesverdriet vangt de band een gevoel van tijdloosheid, en dat voelt aan als een warm bad.

Sophie-Rose, Anna en Bogart leerden elkaar kennen op de Franse Lycée in South Kensington en begonnen daar samen muziek te maken. De rest van de band – Jack, Krist en Bo – ontmoetten ze via de Londense muziekscene en het uitgaansleven. Allen wilden muziek maken met een organisch geluid, met echte instrumenten. Het klikte. Het meezeulen van al hun instrumenten, inclusief een harp, naar ieder optreden zal geen pretje zijn, maar het klinkt natuurlijk wel goed. Jack en Sophie-Rose schrijven nu hoofdzakelijk samen de nummers en naar eigen zeggen hebben ze elkaar nodig, omdat Sophie-Rose te romantisch kan zijn en Jack te melancholisch. Bij elkaar vinden ze een balans.

Sophie-Rose Harper

Wat uit de samenwerking tussen Jack en Sophie-Rose komt is een geluid dat door recensenten vaak met Fleetwood Mac wordt vergeleken. Hoe kan dat? Het is een vraag die ik mezelf ook stelde toen ik ‘Wonderlust’ voor het eerst hoorde, want ook ik dacht meteen aan muziek uit een eerder decennium. De synthesizer zal wel een grote rol spelen, maar het is meer dan dat.

Er is iets zachts en ronds aan het hele liedje ‘Wonderlust’, iets dat ook nog eens versterkt wordt door de fade-in aan het begin. Je rolt vervolgens moeiteloos van couplet tot refrein, alles past perfect in elkaar en wordt steeds door de instrumenten aangekondigd op een manier die vertrouwd voelt. Sommige gitaar licks klinken bijna cliché, maar werken ook gewoon goed om breaks tussen coupletten en refreinen aan te duiden. De melodieën in de coupletten en refreinen springen er nergens echt uit maar klinken daardoor juist totaal natuurlijk, bijna alsof je het al vaker gehoord hebt. En dat is het eigenlijk een beetje met ‘Wonderlust’: het voelt alsof je het liedje al kent. Niet omdat het letterlijk op een ander nummer lijkt en daarmee niet origineel is, maar omdat het klinkt als iets dat jaren geleden ook op de radio voorbij kwam en je toen al simpelweg een goed gevoel gaf.

Naast slimme songwriting heeft The Night VI nog een troef in handen: de stem van zangeres Sophie-Rose. Zelfs in dit korte liedje, en ondanks dat haar stem niet overdreven hard boven de mix uitkomt, is te horen dat ze een bijzonder stemgeluid heeft dat echt bijdraagt aan de identiteit van de liedjes. Haar lange noten zijn zacht, warm, heel vrouwelijk en vooral moeiteloos. Zonder moeilijke uithalen en overbodige riedeltjes is te horen dat ze technisch sterk is en ook dat is weer rustgevend om naar te luisteren. Net als het liedje zelf. Wanneer binnenkort de eerste The Night VI plaat uitkomt, zal het zeker de moeite zijn te kijken of het net zoveel nostalgie oproept als ‘Wonderlust’.

Tags: , , , ,

-->