nummer van 31/08/2014 door Hans Vrijmoed

‘Holes’ van Mercury Rev

Hoop in donkere tijden

Hans Vrijmoed hoort al jaren bij het meubilair van het live-circuit in het algemeen en dat van Utrecht in het bijzonder. Eerst als onverzadigbare bezoeker, daarna als verslaggever voor o.a. KindaMuzik en 3VOOR12/Utrecht, later als stagemanager en tegenwoordig vooral als pauze-dj rond concerten en op festivals. Ooit geobsedeerd door de Smashing Pumpkins en tegenwoordig – ook als dj – overal voor in, maar indie met een melancholisch randje heeft nog steeds een streepje voor. 

Mercury Rev – Holes

Dat moment op festivals, dat de artiest waar je voor komt net klaar is of pas over een paar uur speelt. Om de tijd te vullen kies ik dan meestal iets waar ik nog nauwelijks van heb gehoord. Als het tegenvalt is er vast nog wel een leuk alternatief, maar soms ontdek je zo iets dat uiteindelijk een van je favoriete bands zal worden. Dit is zo’n verhaal.

Betoverend

Crossing Border 2001, de vrijdagavond in de Melkweg. Super Furry Animals is net afgelopen en mijn gezelschap en ik hoeven eigenlijk niet echt ergens anders naartoe. Het volgende bandje is ook vast de moeite. De naam Mercury Rev doet slechts vaag een belletje rinkelen. Ondertussen stroomt de zaal vol en worden we als vanzelf naar voren geduwd tot we met onze neus aan de rand van het podium staan. Vanaf de eerste noten staan we als betoverd schuin omhoog te kijken. Of naar elkaar en het kippenvel op onze armen. Verkocht. Een sterrenhemel in de Melkweg en een band die ons als Alice naar Wonderland brengt. Zanger Jonathan Donahue is het toppunt van charisma, met zijn karakteristieke poses, raadselachtige glimlach en een asbak aan zijn microfoonstandaard. Na afloop zweven we gelukzalig naar het stalletje met cd’s en vragen we om het album met het liedje dat begint met “Time, all the long red lines…” en die zingende zaag. Het blijkt ‘Holes’ van Deserter’s Songs. De rest van de avond hoeven we geen andere bands meer te zien.

mercuryrev_1_13541035959/11

Diezelfde week belandt ook het dan nieuwe album All Is Dream in de cd-speler en de komende maanden klinkt er weinig anders dan Mercury Rev in de huiskamer. Die avond in de Melkweg blijkt het begin van de weg terug omhoog, sinds de depressieve weken na de aanslag van 11 september. De datum waarop All Is Dream nota bene in de VS verscheen. Een half jaar later kwam de band terug naar Amsterdam, deze keer in Paradiso en was het zo mogelijk nog mooier. Sindsdien is het af en aan van “best oke” tot “fantastisch”, dat laatste vooral als ze als hoofdprogramma mogen schitteren in Amsterdam of Utrecht …

… Of op een zwoele mei-avond in Barcelona, 2011. Op de binnenplaats van het prachtige Poble Espanyol mag Mercury Rev het licht uitdoen op de laatste dag van het Primavera-festival. De band speelt Deserter’s Songs integraal. Naast me staat een dame die de band voor het eerst ziet en vanaf de eerste noten van ‘Holes’ al net zo betoverd raakt als ik, bijna tien jaar eerder.

Tags: , , , , , , ,

-->