nummer van 28/08/2014 door

‘Blue Pail Fever’ van Wovenhand

Veeg die glimlach maar van je gezicht

Wovenhand Blue Pail Fever (2002)

Een van de mooiere optredens waar ik ooit bij was, was 16 Horsepower in de Melkweg. Het was maart 2001. Tijdens de Joy Divison-cover ’24 Hours’ lichtte de achterkant van het podium stemmig blauw op toen de muziek aanzwol. De sfeer was perfect en precies zoals je hoopt dat die is tijdens zo’n optreden. Daar konden de blijmoedige gelovigen die speciaal voor de hel en verdoemenis prekende zanger/gitarist David Eugene Edwards kwamen, niks aan veranderen. Het maakte alles misschien nog wel spannender: de blijde boodschap die zich in deze mensen had genesteld, en ik, die kwam voor een avondje zwartgalligheid.

Later zag ik de band nog een keer in Haarlem, buiten op een plein. Het regende zachtjes, Edwards brak enkele snaren, alle vaart liep uit het optreden en het geluid waaide alle kanten op. Er was geen zak aan. In 2005 stopte de band er ook nog eens mee.

Eugene

Solo

Edwards had zich na de Europese tour van de band in 2001 al toegelegd op zijn soloproject Wovenhand. Veel van de muziek die hij schreef, gebruikte hij hiervoor. Dat bleek nog maar eens toen een nieuwe 16 Horsepower-plaat, Folklore (2002), bijna alleen maar uit traditionals bestond. Schitterende plaat verder, daar niet van. Maar Wovenhand werd langzaam zijn go-to place voor nieuwe ideeën.

Dat Wovenhand kwam ook in 2002 met zijn eerste wapenfeit, zonder titel. De muziek week niet af van wat we kennen: een hele zwik stemmige donkere liedjes waaronder een prachtige cover van Bill Withers, ‘Ain’t No Sunshine’. Alles wat 16 Horsepower mooi maakte was hier, inclusief banjo.

Wovenhand (2002)

Wovenhand (2002)

Inmiddels bestaat Wovenhand bijna net zo lang als zijn voorganger en heeft de band zelfs meer studioalbums uitgebracht (eentje meer). Ook heb ik Wovenhand net als 16 Horsepower tot nu toe twee keer gezien. Een keer was in 2012, naar aanleiding waarvan Martijn dit stuk schreef (ik hoorde bij de mensen die wegliepen).

Eenzaam

Terug naar dat debuut, want dat is een verschrikkelijk mooie en neerslachtige plaat met juweeltjes van nummers. Ik noemde al die Withers-cover. Maar het mooiste nummer van de plaat vind ik ‘Blue Pail Fever’. Er straalt zo’n eenzaamheid uit de muziek en de tekst met beelden van lege huizen, snelwegen en staten zo leeg dat je er een miljoen mensen kunt verstoppen. Zo’n liedje dat zelfs op een dag waarop alles lukte, waarop de zon scheen en het leven je een vriendelijk duwtje in de rug gaf, die glimlach van je gezicht veegt en je net zo alleen laat voelen als de verteller in het nummer. Soms is dat heerlijk.

Wovenhand speelt 20 september in Tilburg op Incubate.

Tags: , , , , , , ,

-->