nummer van 12/08/2014 door

‘Springful’ van Adult Jazz

Soms gaat het juist om wat je niet hoort

Adult Jazz – Springful

Je bent er maar mooi klaar mee als nieuw bandje anno 2014. Alle muzikale stijlen lijken al oneindig vaak opnieuw uitgevonden en tegelijkertijd zijn de technologische mogelijkheden om muziek te maken nog nooit zo groot en binnen handbereik geweest. De ambitie om met een geluid te komen dat niemand ooit eerder maakte lijkt dan ook onrealistisch, maar toch zijn er elk jaar wel een paar bands die er verdomd dicht bij in de buurt komen. Adult Jazz is dit jaar de eerste band die me dat idee weer een beetje geeft.

De grote leegte

Niet dat je vrij blijft van associaties wanneer je het vorige week verschenen debuutalbum Gist Is opzet. De falsetstem van zanger Harry Burgess doet wat aan Bon Iver denken en de inventieve composities zal ongetwijfeld wat jaloezie hebben uitgelokt bij de bandleden van Alt-J. Maar waar die bands vooral floreren op rijkgevulde, complexe composities is het bij Adult Jazz vaak juist de leegte die indruk maakt.

Neem de intro van ‘Springful’, die uit niets anders dan Burgess’ zang, een begeleidend gehum op de achtergrond en een doodeenvoudig ritme bestaat. Na een halve minuut wordt alleen de beat iets uitgebreid, maar is het verder vooral het uitblijven van andere geluiden dat de spanning opbouwt. Een prima recept om daarna in een climax uit te barsten. Maar als er na een minuut dan eindelijk een gitaar bij komt, lijkt het meer alsof er plotseling een ander nummer begint.

Adult Jazz

Verre van perfect

Onbevredigend eigenlijk, maar je nieuwsgierigheid is gewekt en zorgt ervoor dat je verder wilt luisteren. Gist Is staat vol met dit soort tegenstrijdigheden, waarbij Adult Jazz zich vooral niet laat leiden door enig kompas in de vorm van conventionele songstructuren. Daarmee kun je natuurlijk makkelijk uit de bocht vliegen, en dat gebeurt soms ook. Met dissonante gitaarakkoorden, die bijna uitsluitend gebruikt lijken te zijn om je als luisteraar in verwarring te brengen.

Soms lijkt het een flauw trucje, maar veel vaker leidt die dwarsheid tot spannende paadjes door verwilderd muzikaal terrein waar de band uit Leeds de weg prima lijkt te kennen. Ghist Is is voor de verandering dan ook eens geen plaat waarvan de bandleden zeggen dat het het beste is wat ze ooit hebben gemaakt. Een muzikaal kladblok noemen ze het, waarop hun ontwikkeling als jonge band nog prima te horen is. Met nog genoeg ruimte om verder in te vullen, maar die nu bewust nog leeg is gelaten zodat een volgende plaat gerust compleet anders zou kunnen klinken.

Tags: , , , ,

-->