nummer van 18/07/2014 door

‘Beirut’ van Ibrahim Maalouf

Jazz, de enige constante bewoner van deze stad

Ibrahim Maalouf – Beirut (Official Music Video)

Ohrid, het Zuidoost-Europese stadje waar ik momenteel woon, heeft een behoorlijk aantal café’s en bars. Maar er zijn er maar een paar waar mensen komen waarmee je in dronken toestand op het leven wil proosten en waar, belangrijker nog, degelijke muziek wordt gedraaid.

Oké, één bar eigenlijk, als je echt heel kritisch bent.

De dertig jaar oude nachtclub Jazz Inn waar je, liefst aan de bar zittend, filosofeert over het leven, dubieuze cocktails drinkt (‘Juicy Pussy’, ‘Kamikaze’ en ‘Stinkende Cocktail’ zijn favoriet) en elke avond weer iets nieuws van de jazzgeschiedenis opsteekt. Omdat de club midden in het oude centrum staat – haast onvindbaar voor toeristen, tenzij je achter elke houten deur een verborgen jazzclub vermoedt – en de buren nogal eens klaagden over het rumoer van de rokers in het steegje, heeft de nachtclub sinds een aantal jaar de status van een café, inclusief sluitingstijd van 01:00 uur. Met weemoed denk ik, zelfs als niet-roker, terug aan de met tabakgeur gevulde nachtclub die het ooit was, een plek barstensvol sfeer en intimiteit waar niets hoefde en alles mocht.

Codewoord: ‘Здраво’

Macedoniërs zijn een nostalgisch volk en zien het bijkans als hun roeping om te zwelgen in het drama dat ze dagelijks ‘overkomt’, dus als we tegenwoordig een uur na middernacht de tent uit worden gewerkt, beginnen we samen met de jongens achter de bar aan onze vaste riedel over vroegah, tegen wie het maar horen wil (maar meestal tegen de zeventienjarigen die niet beter weten en naderhand wensten dat ze eerder waren geboren). Hoe wij er zelf als zeventien-, achttienjarigen menig nacht afsloten in de wetenschap dat het buiten die vier donkerrode, Lynchiaanse muren alweer licht begon te worden. Hoe we na liters bier, wijn en cocktails verlangden naar eten, liefst hete vissoep met vers brood – waar vond je dat nog op dat uur, nu ook dit toeristische plaatsje was bezweken voor geglobaliseerd, anoniem voedsel: hamburgers met friet of döner. Hoe alles beter was toen het westen en diens obsessie met regeltjes en junkfood nog tot een andere wereld behoorden. O, wat was er toch veel veranderd. Nostalgie is een gevaarlijk wapen, schreef gastblogger Niek Nellen van Afterpartees zondag nog, en een verdomd gevaarlijk wapen ís het, als ie eenmaal wordt afgevuurd.

In al die tijd is iedereen gewoon naar jazz en blues blijven luisteren. Jazz, de enige constante bewoner van deze stad. Ik bedoel, Jazz Inn zit vol muziekliefhebbende pubers, dat stemt vrolijk. Zodra je ook maar ergens een gitarist als een gek hoort soleren, zit je met je gedachten bij de club en vraag je je af welke artiest binnen het genre je nu weer over het hoofd hebt gezien. Zo niet afgelopen weekend, toen de vaste barmannen oreerden over live versies waarvan ik nog nooit had gehoord, over B-kantjes van onbekende bluesgitaristen die in een platenzaak in een buitenwijk van Belgrado waren gevonden – tja, over welke mysterieuze ontdekking uit de recente jazzgeschiedenis níet. Nou: Ibrahim Maalouf.

Althans, ik dacht aanvankelijk dat ze verbaasd reageerden omdat ze me niet verstonden, of omdat het geen doorsnee naam is voor een jazz- of bluesartiest, zoals in het geval van Johnny Winter (eergisteren op 70-jarige leeftijd overleden) of Louis Armstrong. Maar ze kenden hem gewoon niet, Ibrahim Maalouf, de in 1980 geboren Libanees-Franse trompettist, die zo ontzettend goed is en zo warm en subtiel speelt – alsof je uit zijn kraakheldere tonen zijn hele levensverhaal kan opmaken. Die de zogenaamde kwarttoontrompet bespeelt, ‘op z’n Arabisch’ aangepast met een extra ventiel door zijn eveneens trompetspelende vader. Die de rock niet schuwt (8:22) en, wacht eens even, vanavond toch op North Sea Jazz stond te spelen? Een Nederlands festival dat ze wel kenden, ja. Zoek maar op, zei ik. Luister het elf minuten durende ‘Beirut’ en laten we het daarna niet meer over vroeger hebben. Maar dat laatste zei ik eigenlijk vooral tegen mezelf.

Tags: , , , , , , , , , ,

-->