nummer van 04/07/2014 door

‘Velveteen’ van Still Corners

Als het maar goed is

Still Corners – Into the Trees [OFFICIAL VIDEO]

‘Velveteen’ is een relatief oud liedje van Still Corners, naast ‘Endless Summer’ en ‘Into The Trees’ een van mijn favoriete nummers op Creatures Of An Hour, hun debuutplaat uit 2011. De band bestaat uit songwriter/producer Greg Hughes en zangeres Tessa Murray en zoals wel vaker het geval is met duo’s wordt de bezetting tijdens live-optredens uitgebreid met een gitarist, bassist en drummer. Ze maken ogenschijnlijk simpele muziek. Vooral als je je laat meevoeren door Tessa’s engelachtige stem, die een combinatie van naïviteit en bezwering in zich draagt, heb je niet meteen door dat juist die eenvoudige melodielijnen ervoor zorgen dat er onder de oppervlakte instrumentaal gezien van alles kan broeien.

We zijn verwend. Gewend geraakt aan goede, gelaagde muziek. We denken, ach, wat je tegenwoordig allemaal met computers kan; zo moeilijk is het niet meer om een liedje op te nemen of een album te schrijven. Een bevriende ontwerper designt ‘het hoesje’ van je eerste digitale single et voìla, je kunt als artiest de festivals af. We hebben er al honderden in onze armen gesloten. We willen altijd meer van hetzelfde – als het maar goed is.

Het gereedschap is er. De wil is er vaak ook. En de mogelijkheden zijn, met softwareprogramma’s waarin duizenden instrumenten en geluidseffecten geprogrammeerd staan, eíndeloos. Maar doe het maar eens. Probeer eens, met al die apparatuur tot je beschikking, from scratch, een sound te creëren. En daarin daadwerkelijk onderscheidend te zijn van andere musici die ook geld neerlegden voor een laptop, keyboard en een microfoon.

Ik weet niet in hoeverre Still Corners zich onderscheidt van alle andere dreampopbandjes die spelen met sfeer, effecten, lagen geluid en verwijzingen naar new wave en horrorfilms. Misschien ís het wel heel erg onderscheidend, merk ik dat slechts impliciet, al weet ik dat ik vooral ben gaan luisteren omdat de thematiek me zo aanspreekt, dankzij dat contrast tussen lichtvoetigheid en die allesbenauwende duisternis. Er schuilt een wereld van verhalen achter. Ze fluisteren zacht: gebruik je fantasie, je verbeeldingskracht. Still Corners is bovendien consequent: de muziek is altijd neerslachtig, lichtelijk depressief zelfs en vormt in elk nummer de perfecte tegenhanger voor Tessa’s met veel lucht gevulde sopraanstem.

Wat niet per se origineel is, zijn de visualisaties die de band gebruikt tijdens liveshows. Natuurlijk, die vervolmaken de atmosfeer. De muziek wordt zo een hele ervaring. En eigenlijk is dat ook wel prima. Dat je dat bij een dreampopduo mag verwachten: het shoegazerige geluid, een betoverende zangeres en schermen waarop abstracte figuren dansend in elkaar vlechten. We willen altijd meer van hetzelfde – als het maar goed is.

Tags: , , , , , , ,

-->