nummer van 31/05/2014 door

‘Let’s Get Funky’ van Hound Dog Taylor

Goede live-albums doen dit met je

Hound Dog Taylor – Let's Get Funky

Looky here!
We been here, uh, until uh what time is it?
It’s two, it’s five minutes to two.
So I just feel lucky, and I don’t know how you feel, but you know,
when we left the ‘otel errbody had a shower today.
And it’s not the idea, it’s the thang, really.
I just wanna get funky for you, you get that.
You feel like getting funky, Mr. Brewer?
Let’s get funky for a little while.

Door het introbabbeltje van ‘Let’s Get Funky’ weet je binnen drie seconden wat er aan de hand is, waar je bent, wat voor persoon er tegen je staat te praten, zelfs ongeveer welke muziek je zodadelijk gaat horen. Hound Dog Taylor heeft het naar zijn zin, heeft waarschijnlijk op het podium al genoeg glaasjes achterover geslagen om het tot dit punt te laten komen. Willekeurig begin je te glimlachen om het opgetogen gebazel van de oude bluesgitarist, heb je zin om de hele avond te blijven luisteren naar zijn verhalen, te proosten en hard te lachen. Je hebt het gevoel dat je een oude man waar je nog nooit van had gehoord binnen enkele seconden door en door kent.

Hound Dog TaylorGoede live-albums doen dit met je, en het zijn platen als deze (en Sam Cooke’s Live At The Harlem Square Club!) die de overgrote meerderheid van waardeloze live-albums zo overbodig maken. Perfect klinkende, vaak zelfs in de studio opgepoetste en opnieuw opgenomen uitvoeringen, afgewisseld met een luid applaus waaruit je alleen maar een anonieme menigte en nooit een sprankelend individu kunt ontwaren. De enige voorstelling die je bij dat soort platen kunt maken is “Ah, het is een drukbezocht live-concert, waarschijnlijk in de open lucht.” Niet de kleur van de bar, de grootte van het podium, het zweet van de dansende mannen en vrouwen om je heen, de geur van sigaretten, de plakkerige vloer, de grapjes van de schreeuwende man achter je, de pijn in je ribben omdat een klunzige danser je tijdens het vorige nummer een elleboogje gaf, de leuke m/v die naar je lachte toen h/z het zag gebeuren, je natte broek van het gemorste bier, of de pijn in je blaas omdat je al een halfuur moet plassen maar niets wil missen. Niet al deze dingen die een plaat als Beware Of The Dog van Hound Dog Taylor bij een mens oproepen.

De zes vingers van Hound Dog Taylor

De zes vingers van Hound Dog Taylor

Als de goede verhalen je al niet het idee geven middenin het publiek te staan, dan doet de energie vanaf het podium dat ongetwijfeld. Ze zeggen dat ie zes vingers had, Hound Dog. Dat ie daarom zo onwaarschijnlijk ruig speelde, soms de baspartij er tijdens een overstuurde solo even bijpakte, maar af en toe ook helemaal niet wist wat ie met zijn vingers moest en er een prachtig zootje van maakte. Wat ie ook deed, iedere noot kwam met onverminderde intensiteit op het publiek afgeknald.

Toch heeft Hound Dog maar kort kunnen genieten van mooie avonden als deze. Hij was al 52 toen hij in 1970 werd ontdekt, door bluesliefhebber Bruce Iglauer die onmiddellijk probeerde zijn bazen van Delmark Records te overtuigen om deze gezellige oude gitaarvirtuoos te tekenen. Toen ze er niets in zagen, schraapte hij 2.500 dollar bij elkaar en begon zijn eigen platenlabel, Alligator Records, om Hound Dog Taylor And The HouseRockers uit te brengen. Tegenwoordig is Alligator Records het belangrijkste blueslabel in Chicago. Iglauer bracht nog een Hound Dog Taylor-album uit, en maakte in 1974 de opnamen voor Beware Of The Dog. Hound Dog overleed echter voordat de mensen via de rauwe liveplaat pas écht kennis met hem konden maken; longkanker velde hem in 1975, enkele maanden voor het uitkomen van Beware Of The Dog. De mooie podiumverhalen en het uitzinnige geraas op de gitaar werden daarmee niet alleen een kennismaking, maar meteen ook een in memoriam.

Live-beelden van Hound Dog zijn schaars, en van die prachtavond in 1974 zijn ze er al helemaal niet. Toch was er iemand zo goed om een kwartier aan materiaal van een optreden in Ann Arbor beschikbaar te stellen. En die begint, zoals het hoort, met een goede grap en een hoop gelach.

Hound Dog Taylor – 15 minute LIVE Ann Arbor 1973 Video

Tags: , , , , ,

-->