nummer van 29/05/2014 door

‘Fist City’ van Loretta Lynn

Countryzangeres laat vuisten spreken

Loretta Lynn – Fist City

Touren is voor veel muzikanten nog steeds het volwassen equivalent van een zomerkamp. Een tijdje uit het zicht van het huiselijke gezag en alles proberen te doen wat God verboden heeft. Iedereen kan zich daar wel een voorstelling bij maken. Maar wat gebeurt er thuis eigenlijk? Daar kan countryzangeres Loretta Lynn (1932) over meepraten.

Peter schreef een tijdje geleden al over deze bijzondere vrouw. Ze groeide op in een arm gezin, trouwde jong, had op haar achttiende al drie kinderen en een rommelig huwelijk met een vaak bezopen man die haar bedroog. Hoewel de VS eind jaren zestig stevig emancipeerde, baarde Lynn opzien met haar betrokken liedjes over seksuele voorlichting en de positie van de vrouw. Sowieso is het land nog niet klaar voor uitgesproken vrouwen, binnen het doorgaans conservatieve countrywereldje is het helemaal een unicum. Radiostations weigerden dan ook sommige van haar liedjes te draaien. Ze vonden de onderwerpen te controversieel.

loretta lynn

‘Fist City’

Eén van die liedjes is ‘Fist City’ uit 1968. Inspiratie voor het nummer zijn de slippertjes van haar man Doolittle als Lynn zelf het land doorkruist om haar liedjes te spelen en geld te verdienen. Ze is ontzettend jaloers en schroomt niet dat te laten blijken. Het liedje is een waarschuwing voor vrouwen om bij manlief uit de buurt te blijven. Anders krijgen ze met Lynns vuisten te maken. Zelf zegt ze daarover in haar biografie:

I’ve been in a couple of fights in my life. I fight like a woman. I scratch and kick and bite and punch. Women are much meaner than men. So I warned any girl making eyes at Doo then, and I’m still jealous enough to warn ‘em today — if you see this cute little old boy near me wearing his cowboy hat, you’d better walk a circle around us if you don’t want to go to Fist City.

Obama

Het nummer wordt een nummer één-hit in 1968, haar tweede. Het is het begin van een succesvolle carrière. De jaren daarna blijft ze zich richten op vrouwen zoals zichzelf: vrouwen uit arbeidersmilieus. De onderwerpen waarover ze zingt, spreken veel van haar luisteraars aan: de verwachting dat je veel kinderen op de wereld zet, je man verliezen in een oorlog (Vietnam), losgeslagen mannen en vrouwenrechten. Ze draagt zo haar steentje bij aan de emancipatie en is daarvoor vorig jaar nog onderscheiden door president Obama met de Presidentiële Medaille voor Vrijheid.

Bovenstaande opname van ‘Fist City’ vind ik trouwens erg grappig. Door de mix waar de slidegitaar een prominente rol speelt, klinkt het soms bijna een beetje rock-‘n-roll. Ook de wijze waarop couplet en refrein elkaar afwisselen en Lynn het zingt, doet wat ruiger aan dan de countryliedjes die ik ken. Op het einde maakt de presentator nog een grapje: “The way you hit that last note it sounded like you were singing it to somebody.” Inderdaad, antwoordt Lynn. Ik mag hopen dat degene voor wie dit liedje was bedoeld, met een grote boog om Lynn en haar man is gelopen. Want volgens mij meent Lynn het als ze waarschuwt dat die vrouw beter niet naar fist city kan komen.

Tags: , , , ,

-->