nummer van 20/05/2014 door

‘The Oilrigs At Night’ van The Delines

Waarom schrijf je geen plaat voor me?

The Delines-The Oil Rigs at Night.

Mooi hoe sommige muzikale paden zich al jarenlang onafhankelijk van elkaar bewegen, maar op het moment dat ze elkaar kruisen pas écht tot bijzondere dingen leiden. Het artistieke kruispunt waar Willy Vlautin en Amy Boone elkaar tegenkomen is er in ieder geval één om even wat langer bij stil te blijven staan. Beide artiesten zijn al jarenlang actief, hetzij met relatief bescheiden succesjes. Colfax, de eerste plaat van hun samenwerkingsverband The Delines, is een album dat hun misschien wel eens meer op kan gaan leveren.

Een band voor de achtergrondzangeres

The Delines ontstond in het hoofd van Willy Vlautin die al sinds 1994 aan het roer staat bij Richmond Fontaine, een alt. countryband uit Portland, Oregon die het op één of andere manier vooral beter doet in Europa dan in thuisland Amerika. Maar gelukkig hoeft Vlautin niet uitsluitend van de muziek te leven. Hij heeft inmiddels namelijk ook een viertal goed ontvangen boeken uitgebracht, waarvan zijn debuut The Motel Life intussen ook nog eens verfilmd is.

The Delines - ColfaxHet concrete idee voor The Delines kreeg Vlautin toen hij een paar jaar geleden met Richmond Fontaine door Europa toerde. Dit keer had hij tijdens de tournee een achtergrondzangeres mee die meer indruk maakte dan normaal. Haar breekbare maar soulvolle stem verdiende meer dan een plek achteraan op het podium, deze stem verdiende een eigen band die Vlautin speciaal daarvoor zou oprichten.

Stiekem luisteren

De stem in kwestie is van Amy Boone, die behalve in de band van Vlautin tot dan toe vooral zong in haar eigen band The Damnations. Ze kende Richmond Fontaine dankzij haar zus met wie ze in de The Damnations speelde en die al eens op platen van Vlautin had meegezongen. Zo kwam Boone in contact met de band en ging ze uiteindelijk mee op tour. Vlautin hoorde haar keer warmzingen met mooie country- en soulliedjes en probeerde sindsdien voor iedere show stiekem mee te luisteren als Boone aan het inzingen was. Op een dronken avond na een show vroeg ze Vlautin eens waarom hij geen plaat voor haar schreef. Het idee liet hem niet meer los.

Het betekende voor Vlautin ook een compleet nieuwe en vooral bevrijdende manier van werken. Hij hoefde bijvoorbeeld geen rekening meer te houden met het feit dat hij de teksten zelf zou moeten gaan zingen. Hij kon ineens melodieën maken die hij met zijn eigen stem niet aandurfde en dat gaf hem meer zelfvertrouwen tijdens het schrijven dan voorheen. Twee jaar later waren de nummers klaar en besloot Vlautin naast Boone ook nog andere gedroomde muzikanten uit zijn stad te vragen, die uiteindelijk vooral afkomstig blijken te zijn uit The Decemberists.

Duistere dromen

Colfax is een plaat geworden die wegluistert alsof je een film kijkt. Het kost Vlautin weinig moeite om een sfeer te scheppen die balanceert op het randje van doffe misère en oogverblindende schoonheid. Zijn kwaliteiten als schrijver komen natuurlijk prachtig tot uiting in de teksten, maar ook muzikaal valt er veel moois te ontdekken. Soms duister en dromerig als Mazzy Star bijvoorbeeld, maar het rafelige randje country dat je constant hoort houdt alles tegelijkertijd mooi scherp. Een plaat om tijdens vele avonden deze zomer nog van te genieten.

The Delines

Tags: , , , , , , , , ,

-->