nummer van 15/05/2014 door

‘Pillars’ van Sunny Day Real Estate

Zo dramatisch maakte hij ze bijna nooit

Sunny Day Real Estate- Pillars

Het is druk op mijn werk en daarom lees ik momenteel te weinig boeken, wandel minder vaak in het bos dan ik zou willen en luister eigenlijk maar zelden naar muziek. Nieuwe muziek moet het al helemaal ontberen. Als ik al eens ter ontspanning thuis muziek opzet, dan is het óf klassiek, óf die laatste The War On Drugs-plaat. Die wordt trouwens écht met elke luisterbeurt beter, al maanden lang.

Daarnaast grijp ik de laatste weken vaak terug op liedjes die ik ooit eens heel erg goed vond. Even een kwartier op YouTube langs bijvoorbeeld ‘Walk Like An Egyptian’, ‘Wuthering Heights’ en ‘Paradise City’, om een paar songtitels te noemen die de laatste dagen voorbijkwamen. Het is alsof je op een feestje bent, maar te moe bent om je te mengen tussen vreemden en dus de hele avond blijft ouwehoeren met de mensen die je toch al kent. Meestal over dat je druk en moe bent, trouwens. Een beetje opbieden wie het hardste werkt en het meeste recht heeft om te zaniken.

Behalve naar hitjes, zoek ik ook vaak naar liedjes van wat obscuurdere bands die ik meer dan tien jaar geleden erg gaaf vond. En dan maar hopen dat bands als Engine Down, Pony Up, Seven Storey Mountain, Lincoln of Milemarker op YouTube staan. Vaak wel trouwens, maar soms ook niet, tot grote ergernis. De voorliefde voor die bands kwam voort uit mijn affiniteit met punk en hardcore. Maar ik hield ook van goede popliedjes, dus bands die dat wisten te combineren kregen mijn warme belangstelling.

Sunny-Day-Real-Estate-002

Minder obscuur, maar uit dezelfde tijd is Sunny Day Real Estate. De band had met zijn eerste twee platen, Diary (1994) en Sunny Day Real Estate (1995) al een aardige following opgebouwd onder bijvoorbeeld het indiepubliek en de softere punkliefhebbers. Sowieso zat de band op het label SubPop, dat toen al stond voor goede alternatieve rock.

In 1998 verscheen de derde plaat, How It Feels To Be Something On. De band was weer bij elkaar gekomen na een korte pauze. Ik herinner me de dag dat ik zonder echt doel de (oude) Bullit in Eindhoven binnenliep. Bij de nieuwe releases stond How It Feels … Ik had al vaak van de band gehoord, maar nooit de moeite genomen ernaar te luisteren. Met kippenvel luisterde ik het eerste nummer en besloot de plaat gelijk mee te nemen om er thuis verder van te genieten.

Naar dat openingsnummer, ‘Pillars’, ging ik dus onlangs op zoek op YouTube. Ik vind het nog steeds een prachtig nummer. Het is zo dramatisch, dat zanger Jeremy Enigk het in zijn latere carrière slechts een keer wist te overtreffen met een nog dramatischer liedje: ‘Uncle Mountain’ van zijn toenmalige band The Fire Theft.

Van de rest van de plaat weet ik eigenlijk niks meer, alleen het begin van het tweede nummer, omdat die naadloos in elkaar overliepen. Maar dat was heel vaak het teken om de naald weer op het begin van de plaat zetten. En dik vijftien jaar later zet ik de naald digitaal weer even bij het begin. Mooi hoor.

Tags: , , , , , , , , ,

-->