nummer van 05/05/2014 door

‘Turtles All The Way Down’ van Sturgill Simpson

Ground control to major thom

Turtles All the Way Down | Sturgill Simpson

Als dagelijkse forens ontkom ik niet aan de twee gratis kranten die de coupés vullen en vervuilen. Op interessante inhoud heb ik ze nooit kunnen betrappen, al lees ik de columns graag. Het is vaak te vroeg in de ochtend om écht iets te vinden van wat ik lees, maar afgelopen week werd ik diep geraakt door hetgeen wat Thom Arisman in zijn column in de Metro beweerde. Het stukje ging vooral over de bijdrage van The Common Linnets aan het Eurovisie Songestival. Een onderwerp dat tot in den treure is besproken en allang niet meer interessant is – en het eigenlijk nooit is geweest. Pislink werd ik echter van zijn aanname dat Johan Derksen de enige countryliefhebber in Nederland is. Gelul, beste Thom, met je niet-functionele ‘h’ van ‘hautain’ in je voornaam. Nederland kent er namelijk twee.

Toegegeven, het is nog best een opgave om goede en authentieke country (of ‘cuntry’ zoals ze bij DWDD zeggen) te vinden. De zogenaamde bro-country met ambassadeurs als Blake Shelton, Jason Aldean, Luke Bryan en Florida Georgia Line die met hun laffe country/pop/rap de ether vervuilen, geven hun eigen invulling aan het genre. Johan en ik kunnen er weinig mee.

Johan nodigde begin dit jaar het Britse antwoord op George & Tammy, Porter & Dolly, Johnny & June en Loretta & Conway uit in het programma VI. Hierdoor maakte Nederland kennis met My Darling Clementine en zag dat het goe… Ach, beste Thom, je hebt gelijk. Gijp en Genee konden de muziek zichtbaar niet waarderen. En ook op de rest van Nederland sloeg de vonk niet over. Getuige het feit dat My Darling Clementine eind mei slechts wat oneerbiedige huiskamerconcerten in ons land mag afwerken.

Daniel Romano kreeg wel behoorlijk wat aandacht. Terecht overigens. Niet alleen de hoes van de Canadees is briljant maar ook de authentieke country waar de ziel van de vorig jaar overleden George Jones nog in doorklinkt mag gehoord worden. Nico Dijkshoorn raakte niet uitgetwitterd over de plaat. Zoek even op Spotify naar Come Cry With Me, Thom! Als je het nummer ‘Chicken Bill’ gaaf vindt dan moet je ook echt even in het oeuvre van Porter Wagoner duiken.

Ik draaf door. Ik wil het tenslotte hebben over het nummer van de dag, en niet over jouw muzieksmaak, Thom. 

Sturgill-Simpson-700 (1)

Sturgill Simpson kwam vorig jaar met het fantastische album High Top Mountain. De Nashville-sound is ver te zoeken bij deze man uit Kentucky. Hij nam de plaat op met wat vergeten oudgedienden uit het countrygenre en maakte een plaat vol met prachtige outlaw country. Hij kon doen wat hij wilde, omdat hij het album op zijn eigen label uitbracht. Daarbij stopt zijn eigenzinnigheid niet. Omdat hij geen zin had om elke avond over dezelfde clichés te zingen, gebruikte hij allerlei metaforen met dieren en zelfs aliens voor zijn nieuwe album Metamodern Sounds in Country Music. Om het helemaal af te maken gooide hij over deze plaat ook nog eens een psychedelisch sausje.

Ik kan me Johan’s mening hierover voorstellen en ga er dus van uit dat ook nu in ieder geval twee mensen in Nederland zijn die dit gaaf vinden.  

Tags: , , , , , , , , , ,

-->