nummer van 04/05/2014 door Matthias van Hunnik

‘Small Town Saturday Night’ van Otis Gibbs

For those who like their Americana political

Deze week, op de dag van de arbeid, bracht punkband Smash The Statues zijn nieuwe ep Rise To The Occasion uit. Tijd om gitarist Matthias van Hunnik aan het woord te laten in een gastblog. Dat Matthias – tevens afdelingsvoorzitter bij SP Nijmegen – ons een artiest met een politieke boodschap zou tippen, is uiteraard geen verrassing. Het is echter geen punk geworden, maar een perfect americana-nummer voor op de zondag.

Otis Gibbs "Small Town Saturday Night"

Ik denk dat het twee jaar geleden is dat ene Billy Bragg op zijn Facebookpagina een link plaatste met de mededeling “For those who like their americana political.” Als meester Billy instructies geeft, dan let je op. Een klikje later maakte ik kennis met Otis Gibbs.

Over deze man gaan de wildste verhalen. Als jochie van zeven nam zijn ‘Uncle Brisco’ hem tijdens het oppassen mee naar bars, alwaar hij achter de piano kroop. Kleine Otis zong dan mee voor het fooiengeld. Gibbs werkte tien jaar lang als bomenplanter in Indiana en plantte duizenden bomen met zijn blote handen. Hij zou in het bezit zijn van een deel van de asresten van de in 1915 overleden activist en songwriter Joe Hill. En bovendien is zelfs #DeMart fan!

Een jaar later, inmiddels goed bekend met het werk van Gibbs, kwam ik erachter dat hij dat weekend een paar optredens zou doen in Nederland. In een opwelling weten we voor die zondagavond oppas te regelen en rij ik met Marloes naar – off all places –  Koudekerk aan de Rijn.

Wat blijkt, in de barzaal van vrijetijdscentrum de Ridderhof hadden een aantal lokale folk-enthousiastelingen de Amerikaan geboekt voor hun maandelijkse folk-avond. Tafels met stoelen netjes op een rij richting een klein podium. Van die te kleine tafelkleedjes met een patroontje dat tien jaar geleden ook niet hip was. En natuurlijk een bakje borrelnootjes op elke tafel. En toen bij het bestellen van mijn alcoholvrije biertje de gebruikelijke meewarige blik uitbleef, was duidelijk, hier wordt vanavond de tent niet afgebroken.

Otis Gibbs

Het duurde niet lang of een sujet in het zwart met gitaar schuifelde het podium op. ZZ-Top baard en Milo-bril om het plaatje af te maken.[1] Otis hangt zijn gitaar om en ik bedenk me hoe ver dit verwijderd moet zijn van de ruige countrybars in het Middenwesten van Amerika. Maar hij peilt de situatie perfect en opent met het toepasselijke ‘Small Town Saturday Night’. Nooit eerder was een nummer over zaterdag zo toepasselijk op een zondag.

In twee sets – natuurlijk is er een pauze nodig om de borrelnootjes bij te vullen – weet hij de geweldigste verhalen te vertellen, zowel met zijn muziek als tussen de nummers door. En hij verleidt zowaar iemand in de zaal tot het maken van een grap als hij vraagt hoe de plaats ook al weer heet waar hij nu is. “Chilly-church, seriously?” En ondertussen zit ik te genieten van wat mij betreft de beste gruizige stem die ik de laatste jaren onder begeleiding van een gitaar heb gehoord (sorry Chuck.) Mocht deze man binnenkort nog eens optreden in je lokale gymzaal of bij de postduivenvereniging, ga dat zien!

  1. [1]Red: om de Milo-bril te herkennen is een kleine punkcursus vereist; je zal op zijn minst deze plaat in je kast moeten hebben staan.

Tags: , , , , , , ,

-->