The Greater Experience – Don't Forget To Remember – Colony "13"

Soms probeer ik me voor te stellen hoe mijn muzieksmaak zich ontwikkeld zou hebben als er géén internet was. Ik heb het geluk dat ik opgegroeid ben – en dat mijn muzikale basis zich gevormd heeft – jaren voordat het internet zijn intrede deed. Dat ging zo: ik kreeg cassettes van ooms, kennissen en buurmeisjes met daarop tal van artiesten die ik interessant vond, van Black Sabbath tot Kate Bush. Van mijn zakgeld kocht ik af en toe een cd (Guns N’ Roses, Sex Pistols). Bij de bibliotheek huurden mijn vriendjes en ik cd’s voor één gulden (véél geld!) om die op cassette te zetten, Tour Of Duty-soundtrack, The Clash, enzovoort. We lazen muziekblaadjes aan gort op zoek naar aanwijzingen van ander moois, maakte niet uit of die tijdschriften nou van vorige week of van drie jaar geleden waren. Er stond altijd wel iets interessants in. De moeite alleen al was het halve geluk van nieuwe muziek ontdekken.

Potje Jan Smit downloaden.

Potje Jan Smit downloaden.

Maar goddank is er nu internet. Hoe romantisch de oude blaadjes, de bieb en de cassettebandjes ook zijn, het gemak waarmee je tegenwoordig muziek kunt ontdekken is voor mij een zegen. Want zonder internet zou ik misschien op een bepaalde leeftijd geen zin meer hebben gehad om écht op ontdekkingsreis te gaan. Uren zoeken en luisteren in een platenwinkel, de muziekblaadjes spellen om iets nieuws te ontdekken. Zin is nog niet het ergste probleem, maar je moet er maar tijd voor hebben.

Het resultaat zou zijn dat ik dan nu af en toe een cdtje zou kopen van iets waar de rest van de wereld ook hoog van opgeeft, en dat was het dan. Om misschien met vrienden nog even de herinneringen op te halen aan die ruige concerten van vroeger toen je nog van elke band een shirt en plaat kocht.

Luiheid

Ik overdrijf misschien. Maar ik weet zeker dat een light-versie van wat ik net beschreef me niet bespaard zou blijven. Het zou eigen schuld zijn, luiheid zelfs, maar goed. Nogmaals, goddank het internet.

Mijn platenkast wordt nog steeds aangevuld, weliswaar met kleinere hoeveelheden platen dan vroeger, maar toch. De nadruk ligt op oudere rock en pop, en jazz. Vaak zijn het dingen die ik dankzij het internet heb leren kennen en dan toch graag op plaat wil.

Een genre dat ik echt heb ontdekt door internet is soul. Ik heb een handvol soulplaten in huis, het mag geen collectie heten, maar mijn halve harddisk staat vol met soul-mp3’s. Zoals de verzamelaar Lost & Found – Real R’n’B and Soul (2009). Die stond al een tijdje in mijn iTunes (eind vorig jaar toegevoegd zie ik), maar onlangs ging ik er eens echt voor zitten. Het gros van de namen zei me niks. De naam van de verzamelaar spreekt boekdelen.

tge

The Greater Experience

En dan kom je ineens een prachtnummer als ‘Don’t Forget To Remember’ van The Greater Experience tegen. Wat een hit! Het zoveelste nummer dat ik nooit gehoord zou hebben als ik niet op het wereldwijdeweb af en toe eens lukraak wat dingen kon downloaden en luisteren.

De achtkoppige band uit Lynchburg, Virginia bestond van 1969 to 1975. ‘Don’t Forget To Remember’ is gelijk het bekendste nummer van de band. Het is zo’n singel waar verzamelaars wel even de portemonnee voor trekken om het origineel in de collectie te krijgen. Ondanks dat het nummer uit 1970 komt, klinkt het als een heus sixties soulnummer met zijn uptempo ritme en het swingende orgel- en blazerswerk.

Dat het liedje de tijd heeft overleeft komt eigenlijk door dj en platenverzamelaar Arthur Fenn. Vroeg in 1978 was hij op een trip met vrienden om platen te kopen in Philadelphia. In een groot warenhuis was net een nieuwe verzameling vinylsingels gestald voor de verkoop, driehonderdduizend stuks. Voor 3 dollarcent per stuk mochten hij en zijn vrienden alles in één keer meenemen. Voor een kwartje per stuk mocht ze zelf dingen uitzoeken. Dat laatste aanbod namen Fenn en zijn vrienden aan en doken de kratten vol vinyl in.

Speld in een hooiberg.

Speld in een hooiberg.

The Greater Experience zei hem niks, maar het logo van het label deed hem denken aan een ander label dat hij wel kende. Toen hij later tijdens de trip het nummer luisterde, was de dj verkocht. Daarna opende hij een tijdlang elk van zijn dj-optredens met ‘Don’t Forget To Remember’ en sloot hij er ook de avond mee af. Daarmee zorgde hij voor een wat grotere bekendheid van het liedje.

Toen het nummer wat populairder werd, kwam er ook wat aandacht voor het liedje. Wat bleek: destijds zijn er van het origineel minder dan vijfhonderd stuks gedrukt. Die verwisselden soms wel voor 400 dollar van eigenaar. Een must dus voor verzamelaars. Maar ik zou het nummer nooit gehoord hebben als ik halverwege mijn twintiger jaren was gestopt met voor mij nieuwe muziek te checken. Goddank is er internet.

Tags: , , , , , , , ,

-->