nummer van 03/04/2014 door

‘J’aime La Vie’ van Sandra Kim

Op je dertiende het songfestival winnen

Eurovision 1986 – Belgium – Sandra Kim – J'aime la vie [HQ SUBTITLED]

Op mijn werk waren een paar mensen bezig met het zoeken naar leuke Eurovisiesongfestivalliedjes. Op YouTube hadden ze een compilatievideo gevonden van tal van nummers die in de jaren tachtig de revue hadden gepasseerd. Het ene slappe nummer maakte na een paar seconden plaats voor een nog kitscheriger en dramatischer liedje. Om over de schoudervullingen, stekelkapsels en ander hips uit de jaren tachtig maar te zwijgen. Ik kende gelukkig vrij weinig liedjes, totdat Sandra Kim ineens voorbijkwam.

Haar naam zei me helemaal niets, evenals de titel, maar toen ik ‘J’aime La Vie’ hoorde, herkende ik het gelijk. Dat leidde er toe dat ik de hele dag het nummer zong en het niet meer uit mijn hoofd kreeg. Dat geeft ook niet: het is een aanstekelijk liedje dat het zeker goed doet als ik buiten langs de zonovergoten grachten wandel om ergens een broodje te eten. Maar het moet niet te lang duren, dan wordt het vervelend.

Eenmaal thuis floot ik nog steeds de melodie. In het trappenhuis zei de onderbuurvrouw: “Dat is Sandra Kim!” Zij kon het weten. Geboren en getogen in België en in de jaren tachtig oud genoeg om in het weekend met de jongens te dansen op de klanken van ‘J’aime La Vie’. Prima, dacht ik. Ik wilde verder lopen toen ze ineens een hele trits wistjedatjes eruit gooide over deze Belgische zangeres. De lijst was lang, dus zocht ik eens op wat daar nou allemaal van waar was. Best veel.

sandrakim

Zo won Sandra Kim met dit nummer het songfestival van 1986. De eerste en voorlopig laatste keer ooit voor België. Ook was – en is – zij de jongste winnares ooit: 13 jaar. Dat leverde nog een kleine rel op, omdat iedereen dacht dat ze 15 was toen ze het liedje zong. Dat zingt ze ook in het nummer: “Moi j’ai quinze ans et je te dis, whoa whoa, j’aime la vie.” Iets later is er zelfs een ondergrens vastgesteld wat betreft de leeftijd om mee te mogen doen: 16 jaar. Daarmee blijft ze ook voor altijd de jongste winnares. Het laatste wistjedatje: ze is vernoemd naar de toen mateloos populaire Kim Wilde.

Het succes leek haar in het begin geen windeieren te leggen, maar al snel was haar ster tanende. Ze haalde nog wel een succesje met ‘Bel Me, Schrijf Me’, ook zo’n nummer wat ik wel ken maar waarvan ik nooit wist wie het zong. Ik raad trouwens iedereen aan deze clip eens te kijken om je te laven aan haarlaakkuiven en de typische jaren tachtig blouse-in-broek-actie van Sandra Kim. Schitterend.

Maar als je dan in 2008 in een wasmiddelreclame nog even je hit van twintig jaar terug komt zingen, weet je dat het nooit iets is geworden eigenlijk. Ondanks haar succes voor onze zuiderburen, haalde ze het niet eens tot de wedstrijd van Grootste Belg (ze viel met plek 260 buiten de officiële nominatielijst). Maar goed, misschien heb ik het helemaal mis en heeft ze dankzij het succes op prille leeftijd juist hele toffe dingen kunnen doen. En ze is nog steeds soort van bezig. In 2011 maakte ze nog een plaat, Make Up, en ze treedt regelmatig op volgens haar website – die ook een redelijke retro-/Netscape-/Geocities-feel heeft, maar dat is nog net geen jaren tachtig.

Daarom trek ik haar vandaag even onder die deken van vergetelheid. Terug naar 1986, toen op 13-jarige leeftijd Europa zich even aan haar voeten legde en ze een avond lang de wereld had veroverd.

Tags: , , , , ,

-->