nummer van 31/03/2014 door

‘Barroom Hero’ van Dropkick Murphys

Sing Loud Sing Proud

Dropkick Murphys – "Bar Room Hero"

Wat vliegt de tijd! Dat was het eerste wat ik dacht, toen vorig jaar alweer het achtste album van de Dropkick Murphys uitkwam. Mijn liefde voor de band begon toen ik in 1997 het eerste Give ‘em the Boot compilatiealbum van Hellcat Records in mijn speler stopte en bij track 7 compleet werd weggeblazen door een voor mij onbekende band. Het bleek het eerste nummer te zijn wat de band uit Boston ooit schreef en was een voorbode van de tsunami aan toffe streetpunk die vanaf de andere kant van de Atlantische Oceaan kwam aanrollen.

Het bleef niet bij dat ene nummer. Een jaar na oprichting tekende Tim Armstrong van Rancid de band voor Hellcat en nodigde The Mighty Mighty Bosstones hun stadsgenoten uit voor een Europese toer. In Amsterdam speelde de band voor een zaal ongeïnteresseerde skaliefhebbers en een handjevol enthousiaste, Amerikaanse toeristen. Ik verklaarde mijzelf die avond fan.

dropk3

In 1998 haalde ik bij de oude Independent Outlet op de Spuistraat Do Or Die uit de platenbakken. Ik denk dat de plaat ruim twee maanden op mijn platenspeler heeft gelegen. Groot was de teleurstelling bij mij en andere fans toen bekend werd gemaakt dat zanger Mike McColgan de band had verlaten. De officiële verklaring luidde dat hij carrière wilde maken als brandweerman. Die ambitie bleek niet van lange duur te zijn aangezien hij binnen twee jaar de Street Dogs oprichtte en daarmee meerdere keren per jaar de Europese podia kwam verkennen.

Als vervanger werd Al Barr van The Bruisers aangetrokken. Geen onbekende naam aangezien The Bruisers al een grote bekendheid opgebouwd hadden in het oi/punk genre. Zo leende ons ‘eigen’ Discipline diens ‘Iron Chin‘ en veranderde dit in hun lijflied ‘Frontline Skins‘.

Met Al Barr brak de band definitief door en werden de zalen groter en voller. Hun nummers werden gebruikt in games, reclames en bij grote sportevenementen. Het werd een festivalband bij uitstek.

Mijn liefde voor de band was al voor de eeuwwisseling voorbij. Het derde album Sing Loud, Sing Proud leek teveel op voorganger The Gang’s All Here en de doedelzakken kwamen mij de strot uit. Toch zal ik de importantie van de band niet ontkennen. Het is tenslotte de band die folkpunk opnieuw op de kaart heeft gezet. Bands als Flogging Molly en The Real McKenzies plukken daar nog steeds de vruchten van. Ook hebben ze een stem gegeven aan de Amerikaanse arbeidersklasse en steunen zij openlijk de vakbonden in woord en daad. Een mooie band om je werkweek mee te beginnen!

 

Tags: , , , , , , , ,

-->