nummer van 13/02/2014 door

‘Hold On To Your Genre’ van Les Savy Fav

Waarom toch die circusact?

Hold On To Your Genre – Les Savy Fav

Excentrieke zangers. Tim Harrington van Les Savy Fav is er daar een van. Zonder enige vorm van gêne in je onderbroek optreden. Check. Je in je mond laten spugen door het publiek. Check. Tijdens de show een banaan door iemands bilspleet halen en daarna opeten. Check. Als een verweesde gek een half optreden over de vloer tussen de benen van de toeschouwers kruipen. Check. Waarom? “Ik gedraag me precies zoals ik me op dat moment wens te gedragen. De enige die ik écht wil vermaken ben ik zelf en misschien de gasten uit mijn band.” Artiesten.

Eerlijk gezegd vind ik dit wel een van de grootste clichés als het aankomt op hoe artiesten hun ‘performance’ uitleggen. Nog eerlijker gezegd vind ik het bijna altijd grote flauwekul. En op mijn allereerlijkst vind ik eigenlijk dat je gewoon thuis moet blijven als je een tour lang dagelijks je halve show loopt te verkloten door je als een clown te gedragen. Ik heb van Les Savy Fav dan ook nog nooit een gaaf optreden gezien.

Doe-maar-normaal

Dit is trouwens geen pleidooi voor het oer-Hollandse doe-maar-normaal. Alleen een overpeinzing over hoe een goede I-don’t-give-a-fuck-stijl soms omslaat naar oninteressante interessantdoennerij die nergens toe leidt behalve een slecht optreden.

Want ik vind dat jammer bij Les Savy Fav. Toen ik voor het eerst Rome Upside Down (2000) hoorde, vond ik het wel cool. Daarna kwamen de singles van de band, waarvan in 2004 een compilatie-cd verscheen, Inches. Ik was fan, voornamelijk van de laatste twee, drie singles. Daar staan denk ik wel de gaafste nummers op, zoals ‘We’ll Make A Lover Out Of You’, ‘The Sweat Descends’ en bovenstaand ‘Hold On To Your Genre’.

Wel een vet pak hoor. Foto Rama, Wikimedia Commons

Wel een vet pak hoor. Foto Rama, Wikimedia Commons

Radiovriendelijk

De muziek heeft zijn wortels in indierock. Duidelijk is te horen dat de band de eerste paar jaar van het nieuwe millennium een wat radiovriendelijker geluid nastreeft. Het sluit zelfs wel aan bij bands als Bloc Party die rond die tijd doorbreken (Bloc Party noemt Les Savy Fav als invloed). Maar radiovriendelijk is bedrieglijk, want overal klinkt door hoe eigenwijs de band is. En live is het dus al helemaal een zooi ongeregeld.

‘Hold On To Your Genre’ is een schitterend voorbeeld van hoe radiovriendelijk met een gezonde dosis eigengereidheid klinkt. Sowieso is de basgitaar die het nummer opent, ontzettend vet. Het is super herkenbaar en zuigt je gelijk het nummer in. Het couplet dat daarop volgt, is donker en sfeervol. Maar tegen 1:35 begint het met het refrein toch flink te schuren. Te veel om er een grote hit van te maken, genoeg om het spannend te maken voor luisteraars die wel wat meer aan kunnen dan slappe en hippe indiepop. De sfeer die al in het eerste refrein stevig wordt neergezet, bepaalt het verdere verloop van het nummer tot en met de schreeuwende finale.

En dan kijk ik weer eens wat live-beelden, maar erger ik me groen en geel aan het optreden van de zanger. Waarom? Ja, omdat je jezelf wil vermaken. Ach …

De band ligt momenteel op zijn gat, lijkt het. Eind vorig jaar stond Les Savy Fav nog wel op het All Tomorrow’s Parties-festival, maar andere shows staan niet gepland. Jammer, want ik wil ze toch nog wel een keer zien. Misschien dat ik het gewoon niet snap en dat dan ineens wel het kwartje valt. Zoals hieronder bijvoorbeeld:

Les Savy Fav — "The Sweat Descends" @ Fun Fun Fun Fest 2009

Tags: , , , , ,

-->