nummer van 07/02/2014 door

‘Ragtime’ van Neko Case ft. Calexico

Alleen ragtime

Neko Case – "Ragtime" (Full Album Stream)

Omdat ‘Ragtime’ een van de mooiste nummers is op Neko Case’ meest recente album The Worse Things Get, The Harder I Fight, The Harder I Fight, The More I Love You (2013), en de mannen van Calexico daar een bijdrage aan leverden, kon je erop wachten dat het hele zooitje het nummer live zou gaan spelen op een plek waar camera’s te vinden zijn. Dat moment kwam begin deze week, toen Conan O’Brien hen allemaal uitnodigde in zijn show. Neko droeg een skeletbroek, of hoe het ding ook heet, en een niet bepaald bijpassend zwartblauw t-shirt met twee priemende Avatarogen erop afgebeeld. Ze had, om het af te maken, de toestand op haar hoofd gelaten zoals die op het moment van ontwaken was: pluizig. Maar, ze stond op het podium bij Conan O’Brien, na een moeilijke tijd in haar leven, dus waar hebben we het over. Neko hoeft maar één noot te zingen, en je vergeet sowieso wie je bent.

De zangeres heeft inmiddels een heel arsenaal aan bekende indierock-artiesten om zich heen verzameld omdat ze, zoals ze zelf zegt, graag met invloeden en ideeën van buitenaf werkt. Artiesten als M. Ward, The Sadies, Garth Hudson, My Morning JacketHowe Gelb en leden van Neko Case’ band The New Pornographers, lijken onmiddellijk klaar voor haar te staan zodra ze haar zinnen op nieuw op te nemen materiaal heeft gezet. Calexico is een prominente naam in dit rijtje gastmuzikanten, een band die haar werk steeds opnieuw van extra flair en levendigheid voorziet. Hun muzikale stijl en visie komt overeen, maar dat Neko en Calexico’s medeoprichter Joey Burns een relatie hebben gehad, zal ook een rol hebben gespeeld. Samen met drummer John Convertino speelde Burns op Neko’s platen Blacklisted (2002), Fox Confessor Brings the Flood (2004) – waarop het geweldige ‘Hold On, Hold, On’ staat – Middle Cyclone (2009), en dus ook weer op haar laatste, The Worse Things Get…

Na Middle Cyclone stond Neko’s leven ineens op z’n kop. Haar grootmoeder, aan wie ze gehecht was, overleed. Haar ouders, met wie ze een minder sterke band had, eveneens. Als gevolg daarvan raakte de zangeres in een langdurige depressie, een waarin ze nauwelijks contact kon maken met andere mensen en – schijnt – overprikkeld raakte als ze naar muziek luisterde. Vooral muziek met tekst kon ze een tijdlang niet aanhoren. Ragtime, de muzikale voorloper van jazz, gekenmerkt door een syncopische melodie en begeleiding, bracht uitkomst. Het verhaal gaat dat Neko bijna alleen naar ragtime kon luisteren om zich goed te voelen. En goed moet ze zich wel hebben gevoeld toen ze die donkere periode eindelijk kon verwerken in nummers als het prachtige ‘Crimson And Clover’-achtige ‘Ragtime’. Met ‘Ragtime’ als laatste nummer op de plaat laat ze de luisteraar met een nieuw ontdekt gevoel van mededogen en bewondering achter. Ze sluit af met twee zinnen die haar herwonnen kracht, ook al is ze er nog niet, kernachtig beschrijven: “I’ll reveal myself when I’m ready, I’ll reveal myself invincible soon.”

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , ,

-->