nummer van 03/02/2014 door

‘Hymn No. 5’ van The Mighty Hannibal

Een verloren vader, een verloren held

https://youtube.com/devicesupport

The first time I met Hannibal he told me that he was going blind. He told me that when the doctors told him that he would lose his sight if he didn’t take his medication, he simply replied “I’ve seen enough.” When he would talk to me about his recent blindness he would tell me how it was such a blessing, how it was the best thing ever because you can’t judge a person by what they look like.

Arish Ahmad Khan heeft zijn vader verloren. Niet zijn biologische vader, niet zijn pleegvader, maar zijn gevoelsmatige vader, zijn voorbeeld. Op 30 januari jongstleden verloor de wereld R&B-zanger James Timothy Shaw – beter bekend als The Mighty Hannibal Arish, in de garage rock scene gekend onder zijn artiestennaam King Khan – zijn grote voorbeeld en schreef zijn verdriet op Facebook van zich af.

KhanHannibal

Khan (l) met Shaw aan zijn zijde in betere tijden

Khan vertelt hoe hij na die eerste ontmoeting goed bevriend bleef met de aftakelende Hannibal. Hij vertelt over de eerste keer dat hij Shaw op ging halen in zijn appartement in de Bronx. Vier trappen moest hij met de blinde man aflopen. Natuurlijk bood hij zijn hulp aan, maar het aanbod werd afgeslagen. “I gotta learn how to do this.” Twintig minuten later waren ze beneden. “I’m ready for ya”, zei Shaw. Later besefte King Khan dat dit de dag was dat hij zijn mentor gevonden had.

Familie

Uit de woorden van de rouwende Khan leiden we af dat een mentor meer is dan een muzikaal voorbeeld. James Timothey Shaw behandelde Khan als zijn zoon. Hij noemde diens kinderen zijn kleinkinderen. Toen Khan met een zenuwinzinking thuis zat, belde Shaw elke week  om te zeggen dat alles goed zou komen en dat Khan van de tijd met zijn gezin moest genieten. Een mentor is geen locomotief waar je je carrièrewagonnetje aan hangt in de hoop sneller vooruit te komen; als het van King Khan afhangt is een mentor familie. Dat de dood van The Mighty Hannibal Khan zwaar valt spreekt voor zich. Maar naast een mentor en een sterke persoonlijkheid, is er ook een artiest gestorven wiens oeuvre misschien minder bekend, maar daarom niet minder goed is.

Shaw begon, net zoals zovele van zijn generatiegenoten, als doowop-zanger. In zijn eerste band zaten twee latere Pips (je weet wel, van Gladys Knight) en hij werkte samen met Johnny Otis (over mentoren gesproken). Tot midden jaren 60 brak Shaw echter weinig potten. Meer dan wat kleine hitjes gebaseerd op nieuwe danspasjes had hij niet.[1]De doorbraak kwam in 1966, toen Hannibal – een naam die hij toen al een tijdje gebruikte – bewust werd van het onrecht in de wereld en hierover ging zingen.

Shaw met zijn trademark tulband. Kom daar nu nog maar eens mee weg.

Shaw met zijn trademark tulband. Kom daar nu nog maar eens mee weg.

Keerpunt

“Me and my wife were watching the news and Walter Cronkite was talking about how all the soldiers were coming back from Vietnam addicted to opium”, vertelde de zanger over de spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen. Het koppel pende die avond ‘Hymn No. 5’ neer. Het is lang niet het bekendste, maar misschien wel een van de meest gejaagde, doorleefde songs over The Longest War.[2]

The Mighty Hannibal had zijn eerste echte hit beet. ‘Hymn No. 5’ haalde nummer 21 in de Billboard R&B chart. Het succes had echter een ironische keerzijde. Een nummer dat ontstaan is naar aanleiding van nieuws over verslaafde soldaten leidde bij Hannibal tot heroïneverslaving, financiële problemen en uiteindelijk anderhalf jaar in de nor.

Hannibal bracht nog een album en enkele uitstekende singles uit. ‘I’m Coming Home’ is nog een nummer tegen de oorlog en ‘The Truth Shall Make You Free’ is misschien wel het meest funky nummer tegen drugs. Opvallend feitje: The Mighty Hannibal had midden jaren 70 met ‘Hoedown Disco’ een hit in Nederland, en ook alleen maar in Nederland. Daarna verdween hij jarenlang in de obscuriteit.

Rond de eeuwwisseling kende het succes The Mighty Hannibal een heropleving. Zijn muziek werd gebruikt in de film Velvet Goldmine (1998) – opvallend aangezien die film over glam rock gaat – en er verscheen een discografie. Hannibal ging ook weer optreden. In de clip bovenaan samen met Black Lips, nog meer garagerockers die hij tot zijn fans mag rekenen. Shaw vierde in 2009 zijn zeventigste verjaardag zelfs nog op het podium. Vier jaar later is hij niet meer. Zijn nalatenschap in hits is klein, maar indrukwekkend. Toch zijn het niet alleen de hits die tellen. In zijn In Memoriam weet Arish Ahmad “King” Khan het treffend te verwoorden: “His tales could make you fall on the floor laughing hysterically or make you cry the greatest cry. He was one of the pilgrims of R&B and truly put the message right back into the music where it belongs.”

  1. [1]Een heel gebruikelijk onderwerp tijdens de jaren 50 en 60. Denk maar aan ‘The Twist’ van Chubby Checker of ‘Funky Penguin’ van Rufus Thomas.
  2. [2]Het nummer mocht jarenlang niet op de radio gedraaid worden.

Tags: , , , , , , , , ,

-->