nummer van 23/01/2014 door

‘A Horse With No Name’ van America

Nu is het wel weer genoeg, gek paard

America – A Horse With No Name+Lyrics

Nog een paar bladzijden en dan ben ik klaar met Butcher’s Crossing van John Williams. Het is momenteel een van de populairste boeken, dankzij het grote succes van Stoner. De twee boeken zijn uitgegeven in de jaren zestig, maar kennen nu een heropleving. Butcher’s Crossing gaat simpel gezegd over een jonge stadsbewoner die in het Amerika van de 19e eeuw met een bizonjager op pad gaat. Om bizons te schieten voor hun huid, maar ook om zichzelf te vinden op de langgerekte en nauwelijks bewoonde prairies in het midden van het land, die langzaam onder hem en zijn paard voorbijtrekken.

Het boek raad ik iedereen aan die van een goed en zonder veel omhaal geschreven verhaal houdt. Het is literatuur, maar zoals we die kennen van enkele andere grote Amerikanen: zonder al te veel opsmuk.

AmericaHorseWithNoNameCoverEn ineens nestelde tijdens het lezen ‘A Horse With No Name’ zich tussen mijn oren. De laatste honderd bladzijden, als het gezelschap de reis naar huis onderneemt, bleef dat nummer zich maar aan me opdringen. Elke letter, elk woord, zin, paragraaf en elke bladzijde hoorde ik de zoete klanken van America’s allereerste single. Ik probeerde het nummer te verdrijven door zacht muziek op te zetten tijdens het lezen, maar het hielp amper. Zodra ik zelf weer op de prairie stond tussen de hoofdpersonen, te trekken aan de kar vol bizonhuiden in het water die naar de andere kant van de rivier moet, zwollen die eerste akkoorden weer aan.

Neil Young

Met mij zijn er vast vele anderen die op een onbewaakt moment dachten naar Neil Young te luisteren. Niet zo verwonderlijk, hoor. Het was zelfs een relletje toen het nummer uitkwam in 1972. Veel Young-fans waren pissig op America vanwege de nogal opvallende gelijkenis.

“Ik weet dat veel mensen, toen ze het nummer voor het eerste hoorden, dachten dat het Neil was”, zei zanger Dewey Bunnel daar ooit over. “Ik zal niet ontkennen dat ik door hem geïnspireerd was. Ik denk dat je dat ook hoort in de structuur van het liedje en in het stemgeluid. Ik vond het wel vervelend dat we zoveel kritiek kregen, maar ik nam het altijd op als Neil Young-fans die hun held beschermden in plaats van dat ze mij wilden aanvallen.” Ironie wil dat ‘A Horse With No Name’ in 1972 nummer 1 werd in de hitparades en daarmee Neil Youngs ‘Heart Of Gold’ van die plek verstootte.

America

Gerry Beckley, Dan Peek en Dewey Bunnell

Wat ik nooit wist, is dat de band een nog redelijk succesvolle carrière had na de debuutsingle. De band is zelfs platen blijven maken, hoewel sporadisch na de jaren tachtig. In 2011 verscheen bijvoorbeeld Back Pages, een album vol covers van hun favoriete liedjes. Inderdaad, ook een Neil Young-nummer, ‘On The Way Home’. Wat ik ook nooit wist, is dat het om een Engelse band gaat. Tot gisteravond dacht ik dat het een Amerikaanse band was. Hoewel twee van de bandleden in Amerika geboren zijn, groeiden ze het grootste deel van hun jeugd op in Engeland. Hun vaders allemaal Amerikaan (legerpersoneel gestationeerd in Engeland), de moeders Engels. Grappig.

Ik kan het nummer goed aanhoren, af en toe. Maar nu het al dagen in mijn kop zit, ben ik het helemaal beu. Ik hoop dat ik ooit nog over de prairie of woestijn kan lezen zónder dat dit nummer begint te draaien in mijn hoofd. En ik hoop dat ik het bij dezen van me afgeschreven heb. Vaarwel ‘A Horse With No Name’.

Tags: , , , ,

Leave a Reply

-->