nummer van 11/12/2013 door

‘Hooves’ van Bowerbirds

Een liefdesnest

Bowerbirds – Hooves

Prieelvogels (in het Engels: bowerbirds) maken deel uit van de familie felgekleurde zangvogels, te vinden in Australië en Nieuw-Guinea. Om bij vrouwen in de smaak te vallen bouwen de vogels nesten met felgekleurde details van bosbessen, bloemetjes of plastic. Afhankelijk van de kleuren van hun eigen verenpak doen ze meer of minder moeite voor hun gekleurde nest, en, zo nodig, vernietigen ze de nesten van hun concurrenten om hun kans op nageslacht te vergroten. Tot zover de biologieles; we gaan het weer over muziek hebben. Sort of. Want Bowerbirds, de band, is ook een liefdesnest.

Plastic is beautiful

Leadzanger en gitarist Philip Moore en Beth Tacular zijn al zo’n acht jaar samen. Ze ontmoetten elkaar voordat ze begonnen met Bowerbirds in een bio-supermarkt, kregen een relatie en startten samen een webdesign bureau. Philip speelde destijds in een band die uit elkaar ging en Beth stimuleerde hem aan zijn muziek te werken en zijn eigen stijl te ontwikkelen. Zelf pikte ze de accordeon op, werd verliefd op het instrument en voegde zich bij het project van haar vriend.

De reden dat we deze details kennen is dat Philip en Beth altijd heel vocaal zijn geweest over hun relatie, zonder ook de moeilijke momenten voor de pers stil te houden. Het snelle leven dat gepaard ging met touren brak de twee na hun eeste album Hymns for a Dark Horse op en riep de band ook bijna tot halt. De openhartigheid van de bandleden kan veel dingen uitleggen; mijn interesse in Bowerbirds koelde na een optreden in de Tivoli in Utrecht flink af na het zien van een band die nogal nonchalant omging met zijn publiek en bovendien slecht voorbereid op het podium stond. Het optreden in kwestie moet zich in de periode hebben afgespeeld dat het slecht ging tussen Beth en Philip. Utrecht was voor hen misschien wel het zoveelste plaatsje waar ze zich verloren voelden, moe, en alsnog verplicht om liedjes te zingen die ze in betere tijden voor en over elkaar hadden geschreven. Dat soort situaties pakken eigenlijk alleen goed uit als je in Fleetwood Mac zit.

De terugkeer naar de natuur van North Carolina, naar een simpeler leven, deed Philip en Beth weer inzien wat ze nodig hadden en alleen in elkaar konden vinden. Ze zijn inmiddels weer samen, net als de band. Het derde album The Clearing kwam in 2012 uit.

Ondanks de tegenvallende liveprestatie van jaren geleden, heb ik Bowerbirds nooit teveel kwalijk genomen. Er zijn weinig muzikanten die melodieën (en dan vooral zanglijnen) kunnen schrijven als Philip. Hij laat couplet-refreinformules voor wat ze zijn en krijgt het iedere keer weer ook elkaar zanglijntjes te schrijven die altijd die afslag nemen die je het minst verwacht. Zijn ronde stem en bereik in het hoge register zijn het perfecte gereedschap om alle verrassende wendingen natuurlijk over te brengen. Live moet het geweldig zijn. Dat was het toen in Utrecht niet, maar dat had vast met zijn liefdesnest te maken.

Luister hieronder naar ‘Bright future’ van Bowerbirds’ tweede album Upper Air.

Bowerbirds – Bright Future

-->