nummer van 09/12/2013 door

‘The First Cut is the Deepest’ door P.P. Arnold

Het komt allemaal wel goed

P.P. Arnold – The First Cut Is The Deepest (live 1967) HQ 0815007

Er zijn volgens mij geen zangeressen die me zo weten te raken als P.P. Arnold wanneer ze ‘The First Cut is the Deepest’ zingt. Niet Nina Simone, niet Aretha Franklin, niet Diana Ross. Niemand. Tenminste, niet op dezelfde manier. P.P. geeft me echt rillingen omdat ze zo overtuigend het gevoel van je liefdesverdriet vertolkt, een gevoel dat iedereen wel kent.

Dat hese stemmetje wanneer ze haar nieuwe liefde vertelt dat ze damaged goods is, dat iemand anders haar hart onherstelbaar geschonden heeft en ze nu niet meer ten volle van hem kan houden. Maar als hij wil, dan zal ze het wel proberen hoor, van hem houden. De eerste keer doet het meest pijn, geeft ze toe. “Baby, I know,” schreeuwt ze uit. Ik krijg kippenvel en wens dat er een tijdmachine was die me terug zou sturen naar 1968 zodat ik arme P.P. in mijn armen zou kunnen nemen. Ik zou mijn handen daarna op haar gezicht leggen om het trillen van haar onderkaken tegen te houden. Het zal niet baten, want de trilling zet door naar haar pruilende lip.

PP ArnoldEen traan die vanuit haar reebruine kijkers over haar wang rolt veeg ik weg en ik vertel haar dat het uiteindelijk allemaal wel goed komt. Ze knikt en probeert te lachen, maar ze gelooft me niet. Gebroken als ze is. Ze draait zich terug naar de man die haar hart begeert en vertelt hem ijskoud dat hij in het beste geval haar rebound guy kan zijn. “I still want you by my side, just to help me dry the tears that I’ve cried.”

Zoveel pijn in een liedje. Heeft P.P. dan zo’n zwaar leven gehad? In 2007 nam de toen zestigjarige zangeres nog een album op en trad ze onder andere op Deense Roskilde Festival op. Ze zong mee op Standing on the Shoulders of Giants van Oasis en enkele hits van de Britse acid house groep KLF. Naast een zangcarrière acteerde ze in enkele series (St. Elsewhere is waarschijnlijk de bekendste) en musicals. In de jaren zestig kende ze als soloartiest succes met hits zoals ‘The First Cut’ en ‘Angel of the Morning’.[1] Geen vuiltje aan de lucht blijkbaar.

Een opsomming van het heden naar het verleden en ruimte voor twijfel in de laatste zin. Je voelt het al aankomen. Natuurlijk was er wel wat aan de hand. Arnold begon haar professionele zangcarrière als Ikette. The Ikettes was het koor van Ike & Tina Turner toen die twee nog betere tijden kenden. P.P. werd door een vriendin gevraagd om auditie te doen toen de originele Ikettes aan vervanging toe waren.[2] Arnold en haar vriendinnen werden ter plekke aangenomen, maar P.P. twijfelde. Om haar te overtuigen, moest ze maar naar een concert komen kijken. Die tactiek werkte, want de zangeres kwam na een leuke avond stappen om zes uur ’s morgens thuis. Manlief was hier niet mee gediend en gaf zijn vrouw een paar flinke klappen. Arnold verliet hem prompt en voegde zich bij The Ikettes. Het was het begin van een succesvolle carrière, maar die first cut was the deepest.

  1. [1]Allebei de nummers zijn covers, respectievelijk van Cat Stevens en Evie Sands.
  2. [2]Ike betaalde de dames altijd heel slecht. Daardoor kenden The Ikettes een groot verloop.

Tags: , , , , , , , , , , ,

-->