Chicken Curry And His Pop Percussion Orchestra – Librium – 1973

Spotify, Last.fm, YouTube en al de daaraan verbonden cookies ten spijt, werkt oude vertrouwde mond-tot-mond reclame voor mijn part nog steeds het best. Dit weekend was het weer zover. Een kennismaking met dj Kid Sundance leidde tot een uitwisseling van tips. Ik leerde hem Quakers, het hip hop project van Portisheads Geoff Barrow, kennen; hij raadde me aan om Chicken Curry & His Pop Percussion Orchestra op te zoeken. “Je kent ze toch wel aangezien ze uit België komen?”

Nee dus. Nooit van gehoord. Ik heb me hier in het verleden al eerder positief uitgelaten over het muzikale erfgoed van onze Lage Landen. En ik heb ook al moeten constateren dat je helemaal niet naar Amerika of Engeland moet voor uitstekende jazz of funk. Er is zoveel te vinden in onze eigen achtertuin.

Kid Sundance heeft me in ieder geval een prima startpunt gegeven. Als je zo een catchy naam hoort, dan is je nieuwsgierigheid toch meteen gewekt? Wie is Chicken Curry? De zanger natuurlijk. Nee dus, want Stereo Discotheque, het enige album van de band, is een instrumentale plaat. [1] De vraag die je moet stellen is “Wat is Chicken Curry?” Hier begint de ontdekkingstocht.

el-chicles-la-la-la-carabine‘Chicken Curry’ is een nummer op de lp La La La van de band El Chicles en die link is niet toevallig, want Chicken Curry & His Pop Percussion Orchestra is een synoniem van El Chicles. De volgende vraag is natuurlijk: “wie is El Chicles? (Nee hoor, de vraag is niet: “wat is El Chicles?”) De vraag is simpel, maar het antwoord niet, want uit wie El Chicles bestond, daar is moeilijk een duidelijk antwoord te vinden.

Wat wel duidelijk is, is dat Jean Sluzny en Ralph Benatar twee vaste waarden waren. Het tweetal was in dienst als sessiemuzikant voor RKM (Roland Kluger Music), een platenmaatschappij die aanvankelijk veel library music uitbracht, maar later ook verantwoordelijk was voor één van grootste Belgische hits aller tijden, ‘Ҫa Plane Pour Moi’ van Plastic Bertrand.

De link tussen El Chicles en Chicken Curry is duidelijk, maar hierna wordt het allemaal wat vager, doch niet minder goed op muzikaal vlak. Sluzny en Benetar hadden nog een derde project, The Sumos met wie ze de lp Kung Fu opnamen, maar op Discogs wordt vermeld dat El Chicles nog een ander synoniem had, namelijk The Chinese Fighters die op hun beurt weer een lp met als titel Kung Fu Fighting hadden.[2]

Bovendien zijn er tegenstrijdige berichten over hun betrokkenheid bij The Chakachas. Lid van de band zijn ze naar ik begrijp niet geweest, maar ze hebben wel nummers voor de band geschreven. Over Sluzny las ik dat het opvallend was dat zijn naam niet meer terug te vinden is op de lp’s van de tweede generatie Chakachas, iets wat niet strookt met de informatie die op Discogs terug te vinden is. Het lijkt er in ieder geval op dat geen van beiden verantwoordelijk was voor ‘Jungle Fever’ de grootste hit van The Chakachas.[3]

Jungle Fever – The Chakachas (1972)

Je ziet het, er is nog veel onduidelijk, maar wat ik wel weet, is dat ik via mond-tot-mond reclame niet één goede tip gekregen heb, maar een hele karrenvracht.

  1. [1]Leuk weetje over MFP, het label dat de plaat uitbracht: het was een low-budget label wiens releases vooral in supermarkten te vinden waren
  2. [2]Niet te verwarren met de ‘Kung Fu Fighting’ van Carl Douglas.
  3. [3]’Jungle Fever’ werd door de BBC niet gedraaid omdat ze het obsceen vonden. Later werd het heel toepasselijk gebruikt in de film Boogie Nights en gamers herkennen het ongetwijfeld van de soundtrack van GTA: San Andreas.

Tags: , , , , , ,

-->