nummer van 13/11/2013 door

‘I say a little prayer’ van Aretha Franklin

Een grap van Aretha

Aretha Franklin – I say a little prayer ( Official song ) HQ version , Photos / Photoshoots

Een paar maanden na de release van Dionne Warwicks hit ‘I say a little prayer’ nam Aretha Franklin haar eigen versie van het liedje op met niemand minder dan Dionne’s tante. Het was eigenlijk maar een grap, maar het resultaat werd om te huilen zo mooi.

‘I say a little prayer’ werd in 1967 door Burt Bacharach en Hal David geschreven voor Dionne Warwick. Kalm, keurig en ingehouden zong Warwick dat ze iedere ochtend voor haar dagelijkse schoonheidritueel een klein schietgebed deed voor haar geliefde en maakte van het liedje een succesvolle eerste singel van haar tweede album The Windows of the World (1967). Slechts een paar maanden later zou het nummer weer in een studio klinken, maar deze keer zonder de typische Bacharach-violen en vrolijke trompetnoten.

De 26-jarige Aretha was in de herfst van 1968 liedjes aan het opnemen voor haar album Aretha Now. Bij haar in de studio: achtergrondkoor The Sweet Inspirations, opgericht door Emiliy “Cissy” Houston, de moeder van Whitney Houston en tante van, jawel, Dionne Warwick. Tussen de opnames van nummers als ‘Think’ en Sam Cookes ‘You send me’ door kreeg Aretha zin om losjes wat liedjes te zingen die niet op band zouden komen te staan; ‘I say a little prayer’ zal door de aanwezigheid van Dionnes tante door Aretha’s hoofd gespookt hebben. Toen Aretha op een mooie dag de zin “The morning I wake up, before I put on my make-up, I say a little prayer for you” zong, moet het voor iedereen snel duidelijk zijn geweest dat ze het nummer te goed zong om het niet aan de lijst van Aretha Now toe te voegen.

Het is maar voor een handjevol artiesten weggelegd iets voor de grap te doen dat vervolgens zo goed uitpakt als Aretha´s interpretatie van ‘I say a little prayer’. Samen met de begeleidende pianonoten, strakke drumpartij en scherpe achtergrondzang van de dames die in dit verhaal heel letterlijk Aretha’s inspiratie waren, verdwijnt Dionne Warwicks kuise versie ver naar de achtergrond. De Velvet Underground ‘Femme fatale’-achtige gitaarnoten die vanaf 2:10 en 3:01 te horen zijn, zijn dan alleen nog maar een extra cadeau voor iets dat al niet meer verkeerd kon eindigen.

Tags: , , , , , , ,

-->